ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

ΑΘΗΝΑ 3-12-2007.

Είναι κάποιες στιγμές που πραγματικά αναρωτιέμαι πως γίνεται και επιζεί τούτη εδώ η χώρα. Πως συμβαίνει και βρισκόμαστε εκτός κάποιου λαογραφικού ή εθνογραφικού μουσείου και όχι εντός ως δείγμα μουσειακής αναφοράς. Για όσους φαντάζει η ανωτέρω αναφορά ακραίο χιούμορ, απλώς υπενθυμίζω τις ορδές των βαρβάρων που έχουν παρελάσει στην Πατρίδα μας από τα βάθη των αιώνων έως πάρα πολύ πρόσφατα, πάντοτε διά πυρός και σιδήρου, τους πολλούς μαχητές του Ελληνικού Έθνους που έχουν δώσει τη ζωή τους γι’ αυτόν εδώ τον τόπο ακόμη και σε καιρούς ειρήνης ένεκα είτε πολιτικής βλακείας είτε προδοσίας, τους χαλεπούς καιρούς πείνας και οικονομικής ανέχειας που έχει αντέξει και εξακολουθεί να αντέχει ο Ελληνικός λαός. Αυτό πάντως που είναι βέβαιο σε κάθε περίπτωση είναι ότι η Καβάφειος ρήση «τι θα κάνουμε τώρα χωρίς βαρβάρους» δεν πρόκειται ποτέ να τύχει εφαρμογής στην περίπτωση της Μεγάλης Πατρίδος μας Ελλάδος. Η μέγιστη σημασία της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας μας θα τραβάει πάντοτε τα βλέμματα και την άθλια παρουσία όλων των γνωστών και ανόητων κατακτητών της συμφοράς και του ολέθρου.

Και πράγματι, αυτή η σεπτή γωνιά του πλανήτη, τούτη εδώ η Γη των Ηρώων και του Φωτός είναι πλούσια εμπειριών στην αποτροπή κάθε κακοποιού στοιχείου και επιδρομέως, είτε νομαδικού χαρακτήρα είτε πολιτισμένης υφής και χαρακτήρα. Όταν όμως το σκηνικό επαναλαμβάνεται ανεξαρτήτως εποχής και συνθηκών, όταν η συμπεριφορά του γειτνιάζοντος και του μείζονος περιβάλλοντος διατηρείται αμείωτα επιθετική ανεξαρτήτως πολιτικής καταστάσεως, ενώ παράλληλα εμείς ανεχόμαστε τα πάντα δουλικά, τότε ασφαλώς κάτι δεν πάει καλά με εμάς τους ίδιους. Ή αποτελούμε τον ιδανικό τόπο του Μαζοχισμού και της αυτοχειριάσεως ή συμβαίνει κάτι βαθύτερο που πρέπει να εντοπίσουμε ή ισχύουν και τα δύο.

Ας ρίξουμε μια ματιά στην καθημερινότητα όπως καταγράφεται στη ραγδαίως ανανεούμενη και εξελισσόμενη επικαιρότητα και ας εντοπίσουμε τα ζητήματα που απασχολούν με υψηλή διαβάθμιση προτεραιότητας τον τόπο μας. Όλα είναι κρίσιμα και χρήζουν επισκόπησης, ορθής διαχείρισης και αποφασιστικότητας για επίλυση. Πολλά είναι αυτά που μας πνίγουν και γι’ αυτό αδυνατώ να θεωρήσω τυχαία τη συχνότητα και την πυκνότητα των όσων συμβαίνουν. Εμείς όμως τι κάνουμε. Πως και γιατί ανεχόμαστε την Τάξη των Γραικύλων και των Μαζοχιστών; Γιατί δεν αποκρούουμε τον Σιωνιστικό Νεοταξισμό;

Η Ελλάς σήμερα καλείται να αντιμετωπίσει συγκεκριμένα προβλήματα τόσο σε εσωτερικό επίπεδο όσο και σε διεθνές. Η οικονομική ανέχεια, η εργασιακή και επιχειρηματική ένδεια, η ανασφάλεια και η συνταξιοδοτική αβεβαιότητα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του κοινωνικού προβληματισμού. Από την άλλη μεριά η απειλή μεταβολής των συνόρων και των σημερινών δεδομένων(Κοσσυφοπέδιο κ.λ.π), η αστάθεια που ενδέχεται να προκληθεί από την ανάπτυξη της θεωρίας του ντόμινο ένεκα των πιθανών γενικών μεταβολών του χάρτη και η υποβάθμιση της διεθνούς θέσεως της Ελλάδος δυσκολεύουν τα ερείσματα της Πατρίδος μας.

Όταν μια χώρα καλείται να αντιμετωπίσει τις ανωτέρω διαπιστωμένες δύσκολες καταστάσεις, είναι απολύτως φυσιολογικό και επιβεβλημένο να επιχειρήσει να θωρακίσει την κοινωνική της συνοχή και να επιβάλλει την συνεργασία τού συνόλου των πολιτών και του παραγωγικού της δυναμικού προκειμένου αφενός μεν να επικρατήσει στο εσωτερικό κοινωνική δικαιοσύνη και ειρήνη με την άμβλυνση πάσης αδικίας, αφετέρου δε οι ενωμένες Δυνάμεις του Έθνους να επιβάλλουν τα Δίκαια του στον Διεθνή περίγυρο.

Αντί αυτών όμως εφαρμόζονται τα εντελώς αντίθετα και επικίνδυνα. Στο εσωτερικό μέτωπο εντείνεται το κλίμα ανασφάλειας στον τομέα της απασχόλησης και της οικογενειακής οικονομίας. Ο Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών Κωστής Χατζηδάκης, μετά από τη συνάντηση που είχε με τον αρμόδιο για τις μεταφορές επίτροπο της Ε.Ε Ζακ Μπαρό για το θέμα της Ολυμπιακής Αεροπορίας, τόνισε χαρακτηριστικά πως υπάρχουν πολλά ανοιχτά θέματα, τα οποία θέτουν εκ των πραγμάτων ζητήματα για την πορεία της εταιρίας. Η χώρα μας απειλείται να μείνει χωρίς Κρατικό Εθνικό Αερομεταφορέα με την απώλεια μιας Εθνικής Στρατηγικής σημασίας Εταιρία και οι εργαζόμενοι χωρίς δουλειά, ενώ κάλλιστα τα κόμματα θα μπορούσαν να βρουν λύση αποπληρώνοντας τα χρέη τους προς την ΟΑ. Αναφερόμαστε σ’ ένα πρόβλημα Εθνικής σημασίας που λαμβάνει πολιτική χροιά αφού χρήζει την παρουσία υπεύθυνης ηγεσίας.

Την ίδια στιγμή ανοίγει ο δρόμος για την επιβολή υπέρογκων αυξήσεων στα τιμολόγια της Δ.Ε.Η με χρονικό ορίζοντα και ρυθμό σε ικανό βάθος χρόνου. Μέσα στους επόμενους μήνες και σε τακτά χρονικά διαστήματα οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού που θα παραλαμβάνουμε θα είναι σημαντικά υπερτιμημένοι και θα μας υποβάλλουν σε κατάσταση ηλεκτροσόκ. Έτσι απλά, για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι και περισσότεροι.

Την ίδια ώρα που συμβαίνουν αυτά, κάποιοι αλήτες αμφιβόλου εθνικότητας κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας αφίσες με αγγλόφωνους τίτλους που αναφέρονται με ειρωνικό τρόπο στο πρόβλημα υγείας του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου και επιχαίρουν για την αρνητική τροπή που έχει πάρει. Τέτοια αφίσα εθεάθη στην οδό Μαυρομιχάλη στο ύψος του Χημείου. Παράλληλα το Μακεδονικό λαμβάνει καθημερινά ανησυχητικές διαστάσεις για τη χώρα μας και οι υγιείς Πατριωτικές αντιδράσεις όπου γης αποσιωπώνται.

Γι’ αυτό το λόγο κι όχι μόνο πρέπει να δώσουμε βροντερό παρών στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας και υπεράσπισης της Μακεδονίας Μας που θα λάβει χώρα στην Πλατεία Κολοκοτρώνη το Σάββατο 8/12 στις 7.00 το απόγευμα. Για να καταλάβουν όλοι ότι οι Έλληνες Πατριώτες δεν χαρίζουμε τίποτα και κανέναν στον οποιοδήποτε νεοβάρβαρο εντός και εκτός Ελλάδος. Πάνω απ’ όλα η Ελλάς.
Σπυρίδων Καραχάλιος
ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ : http://karachalios-spiros.blogspot.com/
http://polapopsis.blogspot.com/

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

ΑΘΗΝΑ 2-12-2007.

Κάτι καινούριο φαίνεται να γεννιέται στα πολιτικά πράγματα της χώρας μας. Συνήθως κάθε νέα δημιουργία έχει ως πηγή έμπνευσης τον αέρα της ανανέωσης και την καταγραφή ενός ποιοτικά αναβαθμισμένου αποτελέσματος. Άλλωστε αυτό υπαγορεύει και ο φυσικός νόμος της ανθρώπινης δημιουργίας και διεργασίας. Η σκυτάλη της εξέλιξης παραδίνεται στην επόμενη γενιά. Είτε με γνώμονα και κριτήριο ηλικιακό είτε με σκεπτικό βαθύτερο και εξόχως επιλεκτικό.

Η ειδοποιός διαφορά στη διαδικασία της αλλαγής φρουράς μέσα σ’ ένα οργανισμό προσώπων και εννόμων συμφερόντων συνίσταται στις σκοπιμότητες που καλείται να ανταποκριθεί το νέο «ρεύμα», την καθαρότητα των προθέσεων και τον βαθμό ανεξαρτησίας επιλογών. To ζήτημα τίθεται στη βάση της λογικής του εκάστοτε διακυβεύματος.

Ειδικά όταν το διακύβευμα έχει να κάνει με την εξουσιαστική διαχείριση και τις συνήθως υπόγειες και επικαλυπτόμενες συναλλαγές. Συναλλαγές που δύναται να ξεπερνούν τα σύνορα της χώρας και να ακουμπούν σε σχεδιασμούς και πρακτικές που διαφεύγουν από την κοινή αντίληψη, παραβλέποντας τα εθνικά και λαϊκά συμφέροντα. Εάν μάλιστα συμβαίνει να υπάρχει αναντιστοιχία πολιτικών λόγων και έργων, τότε η λαϊκή δυσπιστία εμφανίζεται ως λογική αντίδραση απέναντι σε μια φθοροποιό δράση. Εάν σημειώνεται επιπλέον αναντιστοιχία πολιτικής βούλησης και λαϊκής επιθυμίας, τότε η λαϊκή δυσπιστία μετατρέπεται, ως οφείλει, σε χειμαρρώδη αντίδραση και αντίσταση.

Στον Συνασπισμό η αλλαγή πλεύσης που σημειώνεται εκδηλώνεται με την εκπεφρασμένη βούληση του κ. Αλαβάνου να μην θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για την προεδρεία του κόμματός του στο επερχόμενο συνέδριο. Η προτίμηση που εκφράζει για την διαδοχή του είναι δεδομένη αλλά αντίκειται στη βούληση στελεχών του Συνασπισμού που επιθυμούν το σχηματισμό της ισχυρής και ενιαίας ριζοσπαστικής Αριστεράς. Της Αριστεράς που ήδη κάποιες κυρίαρχες δυνάμεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ επιζητούν και προλειαίνουν. Η απόφαση του κ. Αλαβάνου γεννά εύλογα ερωτηματικά για την σκοπιμότητά της. Ελέγχεται αν επιβλήθηκε ή αν ενδεχομένως διαδραματίζει ο πρόεδρος του Συνασπισμού το λαγό που την κατάλληλη στιγμή κάνει στην άκρη προκειμένου να εμφανιστεί ο νέος Κεντροαριστερός Σχηματισμός. Τώρα λοιπόν ο λαγός έκανε τη δουλειά του και οφείλει να γυρίσει στο λαγούμι του. Η Νέα Κεντροαριστερά βρίσκεται στα σκαριά και περιμένει πελατεία απ’ όλο το πολιτικό φάσμα.

Η Μεγάλη Εθνική και Κοινωνική Παράταξη φέρει το φορτίο να αποκαλύψει τις πραγματικές προθέσεις της Πολιτικής «Προόδου». Ο ΛΑ.Ο.Σ και ο Αρχηγός μας Γ. Καρατζαφέρης παράλληλα προχωράμε στη Νέα Διευρυμένη Συμμαχία με γνώμονα τον Πατριωτισμό και βάση απήχησης τον Ελληνικό λαό και κάθε διαθέσιμο νου.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ
ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ ΛΑ.Ο.Σ
ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com/
http://polapopsis.blogspot.com/

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ

AΘΗΝΑ 26-11-2007.

Πολλές φορές η συχνή χρήση μιας λέξης κοινότοπης και ευρέως αποδεκτής κατατείνει στην δημιουργία ενός κλίματος συγχύσεως αναφορικά με την αναδυόμενη ειλικρίνεια και τον σκοπό του ρητορεύοντος αυτή. Είναι γνωστό από τα πανάρχαια χρόνια ότι το λεγόμενο κοινό αίσθημα τύγχανε κάποτε εκμεταλλεύσεως από τους έχοντες το χάρισμα να άγουν το δήμο, να καθοδηγούν δηλαδή το λαό. Οτιδήποτε θεωρείτο όπως λέει ο λαός μας πιασάρικο χρησιμοποιείτο ενίοτε από την πολιτική τάξη προκειμένου να θέλξει τον πολίτη και να τον στρέψει ιδεολογικά προς το μέρος της. Βέβαια στην Ελληνική Αρχαιότητα και στα υγιή λεγόμενα πολιτεύματα, τα λαϊκά και πατριωτικά σε αντίθεση με το σήμερα, υπήρχαν κάποιες ειδοποιείς διαφορές που στη σημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε απουσιάζουν παντελώς. Η αθέτηση των υπεσχημένων και η καπήλευση της λαϊκής πίστης τιμωρούνταν κατά τρόπο τέτοιο ώστε ο έκθετος πολιτικός δεν τολμούσε να ξαναεκθέσει την αναξιότητά του ενώπιον της λαϊκής ετυμηγορίας. Είτε ιδιωτεύοντας μέσα στη λαϊκή περιφρόνηση είτε μετοικίζοντας σ’ άλλα μέρη.

Η Καθεστηκυία Τάξη της εποχής μας, της Νέας Εποχής του Σιωνιστικού Νεοταξισμού, έχει μετατρέψει σε πολιτικό εθιμικό «δίκαιο» την άσκηση της πονηρής δημαγωγίας. Η παλαιά καθοδήγηση του πολίτη στο δρόμο του συμφέροντος της Πολιτείας έχει προ πολλών ετών αντικατασταθεί από την πορεία στην οδό του ωφελιμισμού και του καιροσκοπισμού. Η ίδια η Πολιτική Τάξη σήμερα αθετεί το δικό της λόγο και ακυρώνει τη δική της παρουσία από τη μια πρωία έως την επόμενη. Η ανίχνευση πλέον του εννοούμενου και του αληθινού καθίσταται αδύνατη και η απουσία του φανερώνεται ως ένδειξη του γενικού κανόνα.

Κλασσικό παράδειγμα που επαληθεύει κατ’ ουσία το επικίνδυνο φαινόμενο του πολιτικαντισμού είναι ο τρόπος που ρητορεύεται η ωραιότερη Ελληνική έννοια του Πατριωτισμού και η ερμηνευτική απόδοση που της επιφυλάσσεται. Έχουμε για παράδειγμα ακούσει για τον λεγόμενο κομματικό «πατριωτισμό» ή για τον εσχάτως προκύψαντα «Νέο» πατριωτισμό. Φυσικά η αναφορά και μόνο στην προσήλωση στο κόμμα και την σύγκρισή του με την Πατρίδα προκαλεί γέλιο και αποτελεί βάρβαρη ιεροσυλία. Πρώτα απ’ όλα η προάσπιση της Πατρίδος είναι ασύγκριτη και βρίσκεται υπέρ άνω όλων των έμψυχων και άψυχων αξιών, αφού χωρίς αυτήν ο πολίτης είναι έρμαιο των καταστάσεων και ον δουλοπρεπές. Η Πατρίδα χωρίς το κόμμα θα εξακολουθήσει να υπάρχει, ιδίως αν ο κομματικός συρφετός έχει το σημερινό ραγιάδικο χάλι. Τότε η Πατρίδα θα υπάρξει ευτυχέστερη. Το κόμμα χωρίς την Πατρίδα θα περιέλθει σίγουρα σε κώμα.

Σε ό,τι αφορά τον περιλάλητο και σύγχρονο «Νέο» πατριωτισμό, τα παραδείγματα που μας πιστοποιούν την ύπαρξή του αγνοούν παντελώς την έννοια της Πατρίδος. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με έναν πατριωτισμό χωρίς Πατρίδα! Συχνά πυκνά ακούμε τους «πεφωτισμένους» ταγούς να επικαλούνται τον διαβόητο «Νέο» πατριωτισμό και μας πιάνει σύγκρυο. Ακούμε να συνδυάζουν την Πατρίδα με τη σύνεση και τον διάλογο και αισθανόμαστε να μπερδεύουν τις έννοιες Πατρίδα και παρτίδα.

Ποια σύνεση και ποια ψυχραιμία να επιδείξουμε στα ζητήματα της Β. Ηπείρου, της Β. Μακεδονίας και της κατεχόμενης Κύπρου Μας και τι διάλογο να κάνουμε με τους κρατικούς διαλυτές της Νέας Σιωνιστικής Τάξης Πραγμάτων; Να αποδεχθούμε ότι η επιθετικότητά τους οφείλεται σε πλάνη και σε αγνωσία της πραγματικής ιστορίας και οι διεκδικητικές τους προθέσεις σε επιθετική τάση φιλίας και σε μεγάλο διακρατικό έρωτα; Και οι συνθηματολογίες περί Τουρκικής Θράκης και Σκοπιανής Θεσσαλονίκης σε πολιτικές συγκεντρώσεις και στρατόπεδα εκτός Ελλάδος και σε πολιτικές συνάξεις ακόμη και εντός Ελλάδος τι είναι, προσκλητήριο σε διαγωνισμό αντοχής και δεξιοτήτων; Ιδιαίτερα όταν η «επίσημη» Ελλάς αδυνατεί όχι απλά να διεκδικήσει στα πλαίσια Διεθνών Συνθηκών την Ελληνικότητα των αλύτρωτων Πατρίδων αλλά κι αυτή των ομογενών μας που διαβιούν πέριξ των συνόρων μας.

Αν ωστόσο νοιάζονται και προλαβαίνουν οι «αυτόφωτοι» πολιτικοί «μας» «άρχοντες» να διδαχθούν τι πραγματικά σημαίνει Πατριωτισμός με πι κεφαλαίο και όχι μικρό σαν την μικρότητά τους, αν αποφασίσουν να λειτουργήσουν χωρίς οικονομικά και διεθνιστικά δεσμά, αν θελήσουν να υπηρετήσουν την Πατρίδα ως εντολοδότες και όχι εντολοδόχοι, τότε έχουμε να τους συστήσουμε ένα πρόσφατο παράδειγμα Πατριωτισμού. Και επειδή το πιο πρόσφατο Εθνικό θέμα που απασχολεί την Ελλάδα είναι το αποκαλούμενο Μακεδονικό και η Γυφτοσκοπιανή θρασύτητα, θα τους θυμίσουμε την υπόθεση Στίβεν Λάλας. Ο γνωστός υπάλληλος της εν Αθήναις Αμερικανικής Πρεσβείας που ενεχειρούσε στις Ελληνικές Αρχές αμερικάνικα έγγραφα, σχετικά με τη Μακεδονία Μας, χωρίς να εισπράττει αμοιβή, στο όνομα της Πατρίδος. Το ακούσατε αυτό αρχοντάδες μου, χωρίς να τσεπώνει παραδάκι από κανένα «μεγαλόσχημο». Και μάλιστα κατά τη διάρκεια της καριέρας του ο Λάλας είχε βοηθήσει κι άλλες φορές την Ελλάδα χωρίς να γίνει αντιληπτός και πάντοτε αμισθί. Διότι ο Γνήσιος Πατριώτης δεν ρωτάει λεπτομέρειες και δεν το σκέφτεται αλλά ρίχνεται στη φωτιά χάριν της Πατρίδος κόντρα σε λογική και νόμους. Αυτός είναι ο Πατριώτης Λάλας.

Το πώς συνελήφθη ο Στίβεν Λάλας είναι ένα θέμα αδιευκρίνιστο. Άλλοι λένε για εσφαλμένους Ελληνικούς χειρισμούς κι άλλοι για προηγηθείσα κατάδοση. Μπορεί να συνέβησαν και τα δύο. Το θέμα είναι ότι καταδικάστηκε σε 12 χρόνια κάθειρξη στις αμερικάνικες φυλακές και δυόμισι χρόνια απαγόρευση εξόδου από τη χώρα όταν κατάσκοποι άλλων χωρών δεν μένουν ούτε μια μέρα φυλακή. Η Ελληνική Πολιτεία αξιώθηκε επιτέλους φέτος να επιτύχει την απελευθέρωσή του. Ας διδαχθούν επιτέλους κάποιοι τι σημαίνει Πατριωτισμός.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ
ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com/
http://polapopsis.blogspot.com/

ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΚΟ

AΘΗΝΑ 25-11-2007.

Εξελίξεις σημαντικές δρομολογούνται στην ευρύτερη γειτονιά της Πατρίδος μας και τις οποίες η Ελληνική Πολιτεία οφείλει να διαχειριστεί με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο. Ο όρος «γειτονιά» αναφέρεται σε κάθε ζώνη Ελληνικού γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος ανεξαρτήτως γεωγραφικού προσδιορισμού και εγγύτητας. Αρκεί η εκάστοτε περιοχή να διαθέτει Ελληνικούς πληθυσμούς, προηγούμενη ιστορική παρουσία και Ελληνικά συμφέροντα που επιτρέπουν την αναβάθμιση του ρόλου και επιβάλλουν την παρουσία του Μητροπολιτικού Ελληνισμού.

Μια τέτοια πολιτική περίσταση συντρέχει στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και αφορά την διενέργεια βημάτων επίλυσης του χρονίζοντος Παλαιστινιακού ζητήματος. Η συγκεκριμένη εκκρεμότητα στερεί από έναν ολόκληρο λαό το δικαίωμα της δημιουργίας κρατικής οντότητας και διαιωνίζει τις διαπάλες μεταξύ των γειτνιαζόντων χωρών με ευθύνη ενός κράτους που έχει χαρακτηρισθεί εν πολλοίς, όχι αδικαιολόγητα, ως ο ταραξίας της υπόθεσης, του Ισραήλ. Η Ελλάς έχει κάθε νόμιμο δικαίωμα να συμμετέχει στις τοπικές εξελίξεις για πολλούς και διαφόρους λόγους.

Πρώτον, η σημερινή παράτυπη κατάσταση είναι απότοκος του γνωστού Αραβοισραηλινού Πολέμου που οδήγησε στην επικράτηση έξωθεν επιβαλλομένων ρυθμίσεων ακόμη και στην ίδια την Πατρίδα μας. Να υπενθυμίσουμε ότι ο αείμνηστος Γεώργιος Παπαδόπουλος ανετράπη από τον…Αμερικανωθούμενο αλλά περιορισμένης νοητικής εμβέλειας Δ. Ιωαννίδη επειδή στους διακαείς πόθους των Η.Π.Α για παραχώρηση αεροδιαδρόμου προκειμένου να ενισχύσουν το συνεταιράκι και αδερφό Ισραήλ απάντησε αρνητικά. Το Πολυτεχνείο, ο Ιωαννίδης και ο Αττίλας στη πολυβασανισμένη Κύπρο Μας ήταν τα κτηνώδη αντίποινα του Διεθνούς Σιωνισμού.

Δεύτερον, η ύπαρξη Ελληνόριζων πληθυσμιακών ομάδων σε μεγάλο εύρος της Μέσης Ανατολής επιβάλλει την εμπλοκή της Ελλάδος και τη συμβολή της στην προάσπιση των δικαίων τους από κάθε άποψη. Η λαϊκή αυτοδιάθεση, τα ανθρώπινα δικαιωμάτων και η Ελληνικότητα είναι στοιχειώδη αγαθά του πολιτισμού. Οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι, οι Συροκρήτες και άλλοι κάτοικοι ομιλούν καθαρά για την Ελληνική καταγωγή τους. Και βέβαια τα προαιώνια δικαιώματα του Ελληνισμού στην ευρύτερη περιοχή τεκμαίρονται και βασίζονται σε στέρεα θεμέλια που έχει οικοδομήσει το Σεπτό Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων και η Αγιοταφική Κοινότητα του Ελληνισμού Μας. Κατά συνέπεια η πολιτική και ενδεχομένως στρατιωτική παρουσία της Ελλάδος πρέπει να παρέχεται όπου γης εδράζεται και δραστηριοποιείται ο μείζων Ελληνισμός. Κι αν ακόμη ευρίσκεται κάπου ένας και μόνον Έλληνας, η Ελλάς οφείλει να τον προστατεύσει, οφείλει να δηλώσει την παρουσία της.

Τρίτον, η Μέση Ανατολή αποτελεί κρίσιμη γεωπολιτική περιφέρεια και έχει δώσει συχνά πυκνά σημαντικά πολιτικά μηνύματα και διακρατικές τριβές που έχουν εξαχθεί στον διεθνή περίγυρο. Οι σχέσεις συνεργασίας που τηρεί το Ισραήλ με την Τουρκία αποδεικνύονται στην πράξη πολλαπλά. Και οι δύο αυτές χώρες ασκούν στην ευρύτερη περιοχή τους ρόλο χωροφύλακα, παρεμβαίνουν στα εσωτερικά των γειτονικών τους χωρών, εκφράζουν παρανοϊκές διεκδικήσεις και είναι δέσμιες του Διεθνούς Σιωνισμού. Συνεπώς η συμμετοχή της χώρας μας στις αποφάσεις που θα παρθούν στη συνδιάσκεψη που θα λάβει χώρα Δευτέρα και Τρίτη στην Ανάπολη των Η.Π.Α για το μέλλον της περιοχής, την επίλυση του Μεσανατολικού και τη δημιουργία Παλαιστινιακού Κράτους είναι μείζονος Εθνικής σημασίας για την Ελλάδα. Αφενός μεν για να περιορίσουμε τις Εβραϊκές βουλιμίες και να ποδηγετήσουμε τα αποτελέσματα της συνδιάσκεψης υπέρ του μείζονος Ελληνισμού, αφετέρου για να εγκλωβίσουμε τον Τουρκοεβραικό Παράγοντα απολύτως ελεγχόμενο και περιορισμένο.

Η ανωτέρω συνδιάσκεψη θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή των αμέσων εμπλεκομένων μερών( Παλαιστίνιοι, Ισραηλίτες), της τετράδος για το Μεσανατολικό( Ε.Ε, Η.Π.Α, Ρωσία, Ο.Η.Ε), των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, του Αραβικού Συνδέσμου, 10 χωρών της Ε.Ε συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδος και των χωρών της περιοχής της Μέσης Ανατολής, ανάμεσά τους και η Τουρκία. Ήδη οι Άραβες, όπως δήλωσε ο γενικός γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου Αιγύπτιος Αμρ Μούσα, προσέρχονται για να δηλώσουν την υποστήριξή τους στους Παλαιστινίους και να αξιοποιήσουν πρόταση του Σαουδάραβα βασιλιά Αμπντάλα περί αραβικής αναγνωρίσεως του Ισραήλ αν και μόνο αν το τελευταίο αποσυρθεί από τα αραβικά εδάφη της Δυτικής Όχθης, τα Συριακά υψώματα του Γκολάν και την περιοχή Σεμπάα, στο Λίβανο.

Ωστόσο στο περιθώριο προπαρασκευαστικής συνόδου του Αραβικού Συνδέσμου ο Σαουδάραβας Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι θα προσέλθει έστω και απρόθυμα γιατί «δεν θέλει να αντιταχθεί στη συναίνεση που φαίνεται να διαμορφώνεται στα αραβικά κράτη». Έσπευσε όμως να διευκρινίσει ότι δεν θα πάρει μέρος σε θεατρικά σώου και υποκριτικές χειραψίες με τους Ισραηλινούς. Η Συρία απαιτεί να συζητηθεί το ζήτημα των υψωμάτων του Γκολάν, ο επικεφαλής των Παλαιστινίων διαπραγματευτών δηλώνει επιθυμία για την ειρήνευση αλλά όχι με οποιοδήποτε τίμημα και οι Ισραηλινοί θέτουν τα δικά τους όρια.

Η Ελληνική παρουσία λοιπόν καθίσταται πολλαπλά χρήσιμη και κρίσιμη. Η ΥΠΕΞ κα. Μπακογιάννη οφείλει να είναι προσεκτική. Οι διμερείς επαφές της πρέπει να κατευθυνθούν προς την πορεία της ενημερώσεως επί των Ελληνικών θέσεων για το ζήτημα της Μακεδονίας Μας και τη φάση που αυτό εισέρχεται, ενώ τα συμφέροντά μας και το Διεθνές Δίκαιο επιβάλλουν να σταθούμε δίπλα στον Αραβικό Παράγοντα. Οψόμεθα…
Σπυρίδων Καραχάλιος
Πρώην Πρόεδρος Νεολαίας ΛΑ.Ο.Σ
Πολιτευτής ΛΑ.Ο.Σ
ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com/
http://polapopsis.blogspot.com/

ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

ΑΘΗΝΑ 18-11-2007.

Όσοι επιθυμούν την αναζήτηση σίγουρων λύσεων και ασφαλών διεξόδων από τα σημερινά σωρευμένα προβλήματα και τα τραγικά αδιέξοδα που λιμνάζουν την Πατρίδα μας, κρατώντας την δέσμια στο βάλτο της μιζέριας, μάλλον ματαιοπονούν ή στην καλύτερη των περιπτώσεων ονειροβατούν. Πλανώνται πλάνη οικτρή αν αναμένουν την τελική πραγμάτωση τέτοιων επιβεβλημένων βημάτων επίλυσης από τη σημερινή πολιτική ηγεσία. Είτε κυβερνώσα είτε συμπληρωματικώς λειτουργούσα. Στην σημερινή πολιτική πρακτική, την εξόχως σχεδιασμένη και άμεσα επιβαλλόμενη από τις Δυνάμεις του Νεοταξισμού, κάθε ενέργεια και παράλειψη επιτελεί συγκεκριμένο σκοπό. Τίποτα δεν λανθάνει και δεν είναι τυχαίο.

Προεκλογικά υπήρχε έντονη η πεποίθηση ότι η επόμενη Βουλή και η νέα Κυβέρνηση θα καλούντο να διαχειριστούν δύο πολύ καυτά για την Πατρίδα μας ζητήματα ,απ’ αυτά που χαρακτηρίζονται ως θέματα αιχμής, το Ασφαλιστικό και το Σκοπιανό. Η ύψιστη σημασία αυτών των ζητημάτων είναι αυτονόητη, αφού το μεν πρώτο συνδέεται με την εργασιακή ειρήνη και την κοινωνική συνοχή, το δε δεύτερο και ο σωστός ή μη χειρισμός του θα καταδείξει το βαθμό επάρκειας της Εθνικής μας πολιτικής και της διασφάλισης της Εθνικής μας Κυριαρχίας. Αν μια χώρα επιθυμεί να ξεφύγει από οτιδήποτε αρνητικό την συνόδευε μέχρι χθες, αν επιζητεί να κατακτήσει μια επίζηλη θέση στον χάρτη των Εθνών, τότε αναμφίβολα το πρώτο που θα επιδιώξει να πετύχει είναι η κοινωνική συνοχή και ηρεμία. Τότε η πολιτική ικανότητα και ευφυΐα θα φανούν αρκετές για να υποκλιθεί ο εξωτερικός παράγοντας. Αν όμως απουσιάζουν η πολιτική ελευθερία και η αυτόνομη βούληση, αν ο ένοικος τελεί σε σχέση εξάρτισης μέσα στον ίδιο του τον οίκο έναντι του αληθινού ρυθμιστή και εντολοδότη, τότε όλα τα δεδομένα αλλάζουν.

Η επισταμένη παρακολούθηση της επικαιρότητας την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο και η γενική πρεμούρα για την διενέργεια των εκλογών που περατώθηκαν παρείχαν τα εχέγγυα ότι το Εξουσιαστικό Σύστημα επιθυμούσε μια Πολιτική Κατάσταση με ανανεωμένο χρόνο πολιτικού βίου αλλά και περίσσευμα αποδοχής ενός σύντομου κοινοβουλευτικού κύκλου. Η διάσωση της Καθεστηκυίας Τάξεως και η διεκπεραίωση της αναλαμβανόμενης αποστολής υπερβαίνουν και πρόσωπα και αξιοπρέπεια και Πατρίδα.

Και ιδού, το μέχρι πρόσφατα ανέγγιχτο ζήτημα του Ασφαλιστικού κάνει δειλά δειλά τα πρώτα του βήματα και προκαλεί θόρυβο στο πέρασμά του. Έχουμε συνηθίσει βέβαια τις χρονίζουσες αναφορές και επικλήσεις στο όνομα της επιβίωσης του Ασφαλιστικού μας Συστήματος να μας θυμίζουν κάτι από την περίφημη λιτότητα. Ουδείς όμως αποφάσιζε να κάνει ένα βήμα εμπρός. Όχι βέβαια γιατί δεν υπάρχουν ή δεν μπορούν να εξευρεθούν οι απαραίτητοι πόροι αλλά γιατί απουσίαζε και απουσιάζει η ειλικρινής διάθεση επίλυσης. Είναι προφανές ότι η χρήση του ανωτέρω ζητήματος ως φόβητρου και ως μέσου πειθαναγκασμού τίθεται στην υπηρεσία της συντήρησης του υπάρχοντος Καθεστωτισμού απέναντι σε κάθε «άτακτη» συνείδηση. Στις ασφαλιστικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης πρώτη αντίδραση εκδηλώθηκε από τους συνδικαλιστικούς φορείς, την ΑΔΕΔΥ και την ΓΣΕΕ της εξόφθαλμης και δεδηλωμένης πασοκικής επιρροής. Οι δύο αυτοί φορείς αντιδρώντας στην εξαγγελλομένη ενοποίηση των ταμείων και επισύροντας το φόβο της μείωσης των συντάξεων και της αύξησης των ορίων ηλικίας κάνουν λόγο για την ανάγκη χρηματοδότησης του συστήματος και εξαγγέλλουν απεργία για την 12 Δεκεμβρίου. Όταν μέχρι σήμερα υπάρχουν 155 Ταμεία ασφάλισης που διαχωρίζουν τους εργαζόμενους σε διαφορετικές οικονομικές ταχύτητες και συνεισφέρουν στην σπατάλη δημοσίου χρήματος, τότε ασφαλώς κάτι δεν πάει καλά. Και φυσικά επιβάλλεται η σύνδεση του Ασφαλιστικού τόσο με την ενισχυμένη χρηματοδότηση των Ταμείων ,όπως σωστά επισημαίνεται, όπως και με το Δημογραφικό Πρόβλημα και την ανάγκη πληθυσμιακής έκρηξης που σκόπιμα αποσιωπάτε. Για ποιο ασφαλιστικό μιλάμε όταν οι συνταξιούχοι υπερβούν ποσοτικά τους εργαζομένους και τιναχθεί η αυτοχρηματοδότηση στον αέρα; Η ύπαρξη ενός και μόνο ασφαλιστικού ταμείου που θα στηριχθεί σε ορθολογιστική μελέτη εξοικονόμησης πόρων και με μέτρο υπολογισμού συντάξεως τα φορολογηθέντα εισοδήματα θα αναζωογονήσει την Κοινωνική Ασφάλιση. Σε συνδυασμό με την κινητροδότηση της πολυτεκνικότητας.

Στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων και με αφορμή την ερώτηση του Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ Γ. Καρατζαφέρη, ο Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής στη Βουλή απάντησε ότι η Αθήνα δεν θα δεχθεί την είσοδο των Σκοπίων σε ΕΕ ΚΑΙ ΝΑΤΟ αν δεν δείξουν βούληση για την επίλυση του προβλήματος! Μα τότε στην Ευρωβουλή γιατί η πλειοψηφία των ευρωβουλευτών είχε συνυπογράψει δεσμευτικό κείμενο ότι η ονομασία του κρατιδίου δεν αποτελεί εμπόδιο για την είσοδό του στους διεθνείς οργανισμούς; Μήπως δεν ισχύει; Ασφαλέστατα και ισχύει, αυτό και κυρίως αυτό. Σε ερώτηση του Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ αναφορικά με τη θέση της Ελλάδος για σύνθετη ονομασία, ο Πρωθυπουργός απάντησε ότι δεν υπάρχει αλλαγή πλεύσης και ότι χρόνια τώρα οι διαπραγματεύσεις γίνονται στη βάση της σύνθετης ονομασίας! Δηλαδή δεν γνωρίζει ο κ. Πρωθυπουργός για τη σύσκεψη πολιτικών αρχηγών που είχε γίνει υπό την Προεδρία του μακαρίτη θείου του με απόφαση περί μη αποδοχής ονομασίας αναφερόμενης στη Μακεδονία Μας;

Όλα δείχνουν λοιπόν ότι αυτή η Βουλή θα είναι ειδικών και υποταγμένων αποστολών, επομένως και βραχύβια. Η ώρα των μεγάλων και κρίσιμων αλλαγών πρέπει να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί. Η Καθεστηκυία Τάξη το γνωρίζει και προβάρει ήδη το κατάλληλο εκλογικό κουστούμι που λέγεται εκλογικός νόμος. Η Εθνική και Κοινωνική Παράταξη, προμαχώντας υπέρ Eλλήνων εργαζομένων και Πατρώας Γης, ετοιμάζεται για την μεγαλύτερη πολιτική ανατροπή.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ
ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ : http://karachalios-spiros.blogspot.com/

http://polapopsis.blogspot.com/