ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ

Η Ελλάδα σήμερα


Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΩΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ




ΑΘΗΝΑ 28-6-2017.

Βιώσιμο κράτος είναι εκείνο που καλύπτει την εσωτερική αγορά αγαθών με τούς εθνικούς του πόρους. Λειτουργικό κράτος διαθέτει η εθνική κοινότητα που ρυθμίζει την κατανάλωση και τα κρατικά έξοδα με την παραγωγική εργασία και το συναφές εθνικό εισόδημα. Είναι η λεγόμενη παραγωγική οικονομία εκείνη που στηρίζει και χρηματοδοτεί τις υπηρεσίες και όχι η εικονική οικονομία των υπηρεσιών και των μηδενικών οικονομικών αποτελεσμάτων.

Η έννοια τού μηδενικού χρέους δεν υφίσταται σε καμία περίπτωση, μηδέ εξαιρουμένου τού πλέον αναπτυγμένου κράτους στον κόσμο. Διότι το χρέος υπό φυσιολογικές συνθήκες είναι συνέπεια είτε ανθρωπίνου λάθους είτε αρνητικών φυσικών συγκυριών. Αλλά λάθος αποφάσεις και ενέργειες δεν κάνει μονάχα εκείνος που είναι τεμπέλης ή αποβιώσας. Και οι κακές καιρικές συνθήκες ή ένας πόλεμος ούτε προβλέπονται πάντα ούτε αφήνουν ανεπηρέαστη την οικονομία. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις τα έξοδα υπερκαλύπτουν τα έσοδα και το χρέος είναι το λεγόμενο υγιές που απαιτεί διορθωτικές παρεμβάσεις εκ μέρους τού κράτους.

Εκτός όμως τού συγκυριακού υγιούς χρέους, υπάρχει και το προσχεδιασμένο δόλιο χρέος. Αναφέρομαι στις περιπτώσεις που τα «λάθη» τής πολιτικής ηγεσίας είναι σκόπιμα και οι ζημίες δημιούργημα ενός πολέμου ακήρυχτου με καθαρά οικονομικούς όρους. Αναφέρομαι στις περιπτώσεις τής φορολόγησης που υπερβαίνει το διαθέσιμο εισόδημα, στον τραπεζικό υπερδανεισμό, στην κρατικοποίηση τής ιδιωτικής επιχειρηματικότητας, στην εκχώρηση τής εγχώριας παραγωγής αντί εισροής ξένου και εικονικού χρήματος. Το παρεπόμενο χρέος αυξάνεται και πνίγει το κράτος για να αφανιστεί το έθνος.

Βλέπουμε λοιπόν ότι η οικονομία εμφανίζεται ως ο καθρέπτης τής εθνικής κοινότητας. Στις ελεύθερες εθνικές κοινότητες το χρήμα βγαίνει από τον ιδρώτα τού λαού και η οικονομία αυτή είναι το μέσον που υπηρετεί την αυτάρκεια και την ανάπτυξη τού κράτους. Στις σκλαβωμένες εθνικές κοινότητες το χρήμα αφαιρείται από έναν λαό καταματωμένο που εργάζεται για μια τυραννική εξουσία και η οικονομία έχει καταλάβει την εξουσία και την κυριαρχία ενός ανύπαρκτου κράτους. Διότι αν η πολεμική σκλαβιά είναι πρόσκαιρη, η οικονομική σκλαβιά είναι μακρόβια και μετατρέπει τον άνθρωπο σε ραγιά με υποχρεώσεις ψεύτικες.

Όταν οι συντελεστές τής εργασίας απομακρύνονται από την εθνική κοινότητα και δεσμεύονται σε τραπεζικούς λογαριασμούς, τότε το κράτος πρέπει να καταλυθεί. Είτε θα υπαχθεί σε νέα και υπερεθνικά πλαίσια γενόμενο αποικία χρέους είτε θα ανατραπεί η βλαπτική καθεστηκυία τάξη από τον νόμιμο ιδιοκτήτη τού κράτους, την όμαιμη λαϊκή και φυλετική κοινότητα. Διότι στην περίπτωση τού δόλιου και επαχθούς χρέους, οι ευθύνες ανήκουν στην ιδιωτική καθεστωτική συμμορία που το δημιούργησε. Εθνικό χρέος είναι μόνο το υγιές και συγκυριακό χρέος που καλύπτεται από τις οικονομικές θυσίες και την εργασία τού λαού.

Υγιές χρέος για να αντιληφθούμε με ζωντανό παράδειγμα την σχέση χρήματος και εργασίας είχε η Ελλάς στα χρόνια των εθνικών κυβερνητών Ιωάννη Μεταξά και Γεωργίου Παπαδοπούλου. Δεν είναι ασφαλώς ζήτημα υπερκαταναλωτισμού και απόλυτου πλούτου, αλλά ζήτημα πλήρους καλύψεως των ζωτικών αναγκών και σωστής διαχείρισης.

Στις ανωτέρω χρονικές περιόδους, η κάλυψη των δαπανών τροφής, υγείας, παιδείας και άμυνας προέκυπτε από τη λειτουργία τής πρωτογενούς και τής δευτερογενούς παραγωγής που κάλυπταν με τη σειρά τους το εμπόριο και τα σπίτια. Ήταν το χωράφι, η αλιεία και το εργοστάσιο που σίτιζαν το λαό και η συναλλαγή των προϊόντων τους που μετατρεπόταν σε χρήμα. Ο δε λαός ταυτιζόταν με το κράτος και οι απαιτήσεις του υπερίσχυαν και μηδένιζαν τούς τοκογλυφικούς μηχανισμούς, διαγράφοντας τα παρασιτικά χρέη.

Στην περίπτωση τής αστικής μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, το ψευδοκράτος των ψευτορωμιών πολιτικάντηδων εγκατέλειψε τις υποδομές τής επαρχίας, μεταφέροντας αυτές στις μεγαλουπόλεις. Απέσυρε τον βιομηχανικό παράγοντα, εκτόξευσε τις αγροτικές δαπάνες σε απαγορευτικό για την τσέπη τού επαρχιώτη επίπεδο, συρρίκνωσε δραματικά τις υπηρεσίες υγείας. Δέσμευσε τον πλούτο τής χώρας στα κρατικά τρωκτικά και χορήγησε δόλιες επιδοτήσεις στον φτωχό λαό, αποκρύπτοντας την προέλευση αυτών. Και όταν οι επιδοτήσεις εξαντλήθηκαν, ήρθαν τα δάνεια, η εγκατάλειψη των εστιών και η αστυφιλία. Το επόμενο βήμα ήταν η μετατροπή τού χρέους των τρωκτικών σε δήθεν εθνικό χρέος.

Ο Μεταξάς και ο Παπαδόπουλος στηρίχτηκαν στην φυσική τάξη πραγμάτων μέσα στην εθνική κοινότητα. Μαθαίνεις, παράγεις, αμύνεσαι. Αντιλαμβάνεσαι το ιστορικό πλαίσιο τής Πατρίδος σου, αναπτύσσεις τις δεξιότητές σου και την ενέργεια την φυσική, αποκτάς νοοτροπία νοικοκύρη και αυτεξούσιου προσώπου, ανατροφοδοτείς τις πηγές και τούς πόρους τής Πατρίδος, εργάζεσαι για να δημιουργήσεις και πολεμάς για να προστατεύσεις. Η εργατική τάξη και οι ένοπλες δυνάμεις αποτελούν τη φυσική αριστοκρατία τής Ελληνικής Φυλής.

Παράλληλα στηρίζεσαι στην πληθυσμιακή υπεργεννητικότητα και στην ισόρροπη ανάπτυξη τού κοινωνικού ιστού. Περισσότερα αγαθά, περισσότερα ελληνικά χέρια, εθνική επάρκεια, φυλετική συνέχεια. Αυξάνεσθε και πληθύνατε και κυριεύσατε την ευλογημένη γη σας, όπως λέει και ο Πατέρας Θεός. Και φυσικά, πρέπει ο ενεργός πληθυσμός, οι εργαζόμενοι να είναι περισσότεροι από τούς μη ενεργούς και οι νέοι να είναι περισσότεροι από τούς πρεσβύτερους. Διότι τα νιάτα ανθοβολούν τη γη και αποθηκεύουν τούς καρπούς για την δική τους οικογένεια και τις ύστερες ηλικίες.

Οι δε περιφέρειες τού κράτους πρέπει να είναι όλες ανεξαιρέτως γεμάτες με λαό, εργασία, παιδεία και υγεία, στο ίδιο μεταξύ τους ποσοστό. Διότι εάν υπάρξει κενό, τότε θα συμβεί ό,τι συμβαίνει με τον άνθρωπο όταν κάποια ζωτικά του όργανα πάψουν να λειτουργούν. Θα εισρεύσουν στον οργανισμό ξένοι ιογενείς παράγοντες, οι δε μηχανισμοί αναζωογόνησης θα νεκρώσουν. Διότι ο φυσικός και ο ορυκτός πλούτος βρίσκονται στην ύπαιθρο χώρα και όχι στα τσιμέντα των μεγαλουπόλεων.

Υγιές είναι το εθνικό κράτος που επιβιώνει ακόμη και στις πλέον δύσκολες πολιτικές και οικονομικές καταστάσεις. Στις δε ανθηρές περιόδους επενδύει στις ψυχές των δικών του ανθρώπων, φροντίζοντας την μεγέθυνση τής παραγωγικής αλυσίδας και την διεθνή οικονομική παρουσία τού Έθνους.

Το χρήμα υπηρετεί τούς εθνικούς σκοπούς. Ο λαός απολαμβάνει τούς καρπούς που παράγει με πλήρη πρόσβαση στις υπηρεσίες τού κράτους που τού ανήκει. Και η γεωπολιτική του παρουσία υποστηρίζεται από την στήριξη και την εργασία σύμπαντος τού οικουμενικού ελληνισμού. Τότε η οικονομία είναι εθνική και το κράτος οπωσδήποτε Εθνικοκοινωνικό.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΣ ΜΟΥ ΑΓΩΝ




ΑΘΗΝΑ 25-6-2017.

Κάποτε κάποια πράγματα πρέπει να λεχθούν με το όνομά τους. Διότι μόνον έτσι θα βρεθεί η άκρη στο νήμα ώστε να βρούμε ως Έλληνες την αληθινή οδό που οδηγεί στην αληθινή αποστολή μας. Να πούμε τα πράματα με το όνομά τους. Είμαι ελληνορθόδοξος εθνικοσοσιαλιστής και σκοπός μου είναι η προπαγάνδα του αληθινού λόγου του αέναου, κοσμοκρατορικού και αποστολικού ελληνισμού. Η κατίσχυση της αλήθειας του Θεού και της Ελληνικής Ιδέας. Όμως υπάρχει ένας μέγας εχθρός, ένας εχθρός που κατοικοεδρεύει σε ολάκερη την πολιτεία και λέγεται πανούκλα του κομματισμού.  Πριν από αρκετά χρόνια, όταν δραστηριοποιούμην στο ΛΑΟΣ και τη γραμματεία ιδεολογικού είχα μηνυθεί από το ελληνικό παρατηρητήριο των συμφωνιών του Ελσίνκι για αντισημιτισμό και οι γνωστοί δημοσιογραφικοί Ιοί από την ελευθεροτυπία συνιστούσαν στο κόμμα να βάλει στη θέση του τον άτακτο εθνικοκοινωνιστή Σπυρίδωνα Καραχάλιο. Η απάντηση που έδωσα στους κατήγορούς μου τότε μέσα από τη ιστοσελίδα μου Εθνικιστικός Αγών ήταν η εξής:

“Σε ό,τι αφορά τον Εθνικοκοινωνισμό που ενστερνίζομαι και προβάλλω, έχω πολλαπλώς ξεκαθαρίσει ότι αποτελεί την ιδεολογία που κινείται με γνώμονα τα συμφέροντα του Έθνους και της Κοινωνίας των Ελλήνων και την ταυτόχρονη εξυπηρέτηση των δύο αυτών Δομικών Οντοτήτων του Ελληνισμού. Υποστηρίζω με πάθος το κριτήριο της Κοινής Καταγωγής και της Φυλετικής Καθαρότητας ( όμαιμον και ομόφυλον ) για τους Έλληνες Πολίτες, την ανάγκη σύνδεσης του Έλληνα με τη Γη που ορίζει για οικολογικούς και γεωπολιτικούς λόγους και την υποχρέωση της αποδόσεως Τιμής προς τους προγόνους και τους απογόνους που προηγήθηκαν και θα εξελίξουν το Γένος των Ελλήνων αντιστοίχως. Αυτή είναι η ιδεολογία μου και δεν θα απολογηθώ σε κανέναν γι’ αυτήν. Άλλοι θα μου απολογηθούν. Το Κοινό Αίμα που ρέει στις φλέβες μας, η Λευκή Ευρωπαϊκή Φυλή που έχει για Γενάρχες τους Έλληνες, η Ιερότητα της Ελληνικής Γης ( ελεύθερης ή αλύτρωτης ) και ο Κώδικας της Ελληνικής Τιμής είναι Αξίες Ακατάλυτες. Καμία Δημοκρατία δεν ανταποκρίνεται στο χρέος της αν δεν λαμβάνει υπόψη της την θέληση του Ελληνικού Έθνους και Λαού, αν δεν είναι Εθνική και Λαϊκή. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο σχηματισμός μιας Ενιαίας Εθνικοκοινωνικής Παράταξης εδώ, σ’ αυτόν τον Τόπο που γεννήθηκε η ιδεολογία του Εθνικοκοινωνισμού είναι πράξη Εθνικής Ευθύνης και Αναγκαιότητας”.

Έκτοτε η συνέπεια του Εθνικιστικού μου Αγώνα σφυρηλατήθηκε στην ίδια πορεία, την ίδια στόχευση, τις ίδιες θέσεις και με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Όμως έκτοτε, υπάρχει και κάτι που άλλαξε. Είναι ο τρόπος της πολεμικής που συνάντησα από όλες τις πλευρές του πολιτικού συστήματος. Μου ζήτησαν να είμαι πατριώτης δίχως να είμαι ακροδεξιός. Μου είπαν … ακροδεξιοί ότι ποιος είμαι που ασχολούμαι με την …προσωπικότητά τους. Μου είπαν ότι είμαι λίγο ήπιος για τα κυβικά τους. Μου είπαν ότι γράφω καλά, ότι τους υποστηρίζω και καληνύχτα μας. Μου συνέστησαν γαλάζιους διαδικτυακούς φίλους κάποιοι …μέντορες. Δηλαδή από την στιγμή που βάλανε το χέρι τους τα μακριά χέρια της αστικής δημοκρατίας, όλοι οι κομματικοί δίαυλοι του πατριωτικού και του εθνικιστικού φάσματος θέσανε ένα πλέγμα απέναντί μου. Να μου φαίνεται; Και όχι μόνο αυτοί αλλά και κάποιοι εξ αυτών δίδουν ο ένας τον άλλον.

Εν κατακλείδι. Θα εξακολουθήσω να είμαι νυν και αεί ο ίδιος. Διότι μόνον έτσι μ’ αγαπά ο Θεός. Διότι έτσι μ’ αγαπούν οι δικοί μου άνθρωποι και όσοι με εκτιμούν. Διότι έτσι μονάχα είμαι σωστός Έλλην. Διότι έτσι νοιώθω καλά με τον εαυτό μου και δεν πρόκειται ποτέ να τον διαψεύσω. Διότι είμαι Εθνικοκοινωνιστής, Ελληνορθόδοξος Εθνικοσοσιαλιστής, με οδηγό μου το ακατάρριπτο Δόγμα Χριστός – Ελλάς – Εθνικισμός. Έχουν περάσει οκτώ χρόνια από τότε, στο περιστατικό που αναμόχλευσα από το προσωπικό μου αρχείο, ένα αλλά όχι μοναδικό τέτοιο περιστατικό, και ο κομματισμός παρέμεινε η ίδια νεοταξική χολέρα. Αλλά ο δικός μου Εθνικισμός είναι η μία και μόνη αληθινή Ιδεολογία των Αρίστων της Μεγάλης και Ορθόδοξης Ελλάδος. Και ο Εθνικιστικός Αγών μου συνεχίζεται με την ίδια στόχευση. 
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

Η ΔΙΑΠΛΑΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΚΥΤΤΑΡΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ



ΑΘΗΝΑ 25-6-2017.

Βάλθηκαν οι «σπουδαίοι» τού χρήματος και οι λάτρεις των διαβολικών δυνάμεων και τής σαρκός να επιβάλλουν σε ολάκερη την ανθρωπότητα την νέα τάξη πραγμάτων. Να επιβάλλουν τυραννικά την κακοπλασία τής ομοιομορφίας ανόμοιων καταστάσεων και ψυχών. Το είπαν νέα τάξη. Διότι η παλαιά και φυσιολογική τάξη πραγμάτων, η Θεία Δημιουργία και η Φυσική Νομοτέλεια ακολουθούν την συνάφεια εδάφους και ψυχών με γνώμονα κοινή καταγωγή και πολιτισμικά ήθη, τη διάπλαση επομένως τού Έθνους αποκλειστικά με τις ενέργειες τής Φυλής.

Το οργανωμένο και ευνομούμενο κράτος συγκροτείται από καταβολής κόσμου με βάση κοινά προσδιοριστικά στοιχεία, κοινές ανάγκες και κοινές επιθυμίες. Είναι η κοινή φυλή, η κοινή γλώσσα, η κοινή θρησκεία και ο κοινός πολιτισμός. Χτίστης τής εθνολογικής τάξης και εξάπλωσης, ρυθμιστής τής σχέσεως εδάφους και λαών είναι ο Πατέρας των ανθρώπων Θεός. Μα και ο ίδιος ο άνθρωπος αναζητά την δική του οικογένεια, την όμαιμη συλλογική κοινότητα με την οποία συνδέεται μέσα από κοινούς αξιακούς κώδικες ώστε να εξελιχτεί, να προστατευτεί, να αναπτυχθεί.

Ο περιβαλλοντικός παράγοντας επιπρόσθετα επενεργεί στην διαμόρφωση τού έθνους και τής ανθρώπινης οντολογίας. Το κλίμα διαμορφώνει την ανατομία και την ανθρωπογεωγραφία τής φυλής. Η δε φυλή είναι η ανθρώπινη κοινότητα που διαθέτει ομοιόμορφα εξωτερικά μα και εσωτερικά χαρακτηριστικά. Τα εξωτερικά τα δομεί η φύση που περιβάλλει την κοινότητα. Τα δε εσωτερικά χαρακτηριστικά τα δομεί ο χαρακτήρας και το πολιτισμικό υπόβαθρο τού λαού. Αυτή ακριβώς η εξέλιξη τοποθέτησε τούς λευκούς στην Ευρώπη, τούς μαύρους στην Αφρική, τούς κίτρινους στην Ασία. Δεν ανέπτυξε την πληθυσμιακή εξάπλωση καμία καταναγκαστική πρακτική όπως λέγουν οι δήθεν αντιρατσιστές τύραννοι.

Τα δε έθνη σχηματίστηκαν με την πρώιμη συνύπαρξη, την βιολογική συνάφεια και την ανάπτυξη ενιαίων τρόπων διαλόγου και επιδιώξεων. Είναι οι πατέρες τής λαϊκής κοινότητος, ο λατρευτικός Θεός και τα ιερά, είναι η πρωτογενής ανάπτυξη τής ομιλούσης και καταγεγραμμένης γλώσσας, η ενιαία ιστορική διαδρομή και η συνύπαρξη τού αυτόχθονα λαού από το λυκαυγές τής ανθρωπότητας στον εστιακό του χώρο. Ενώ λοιπόν η Φυλή είναι ο εσωτερικός κόσμος, ο ζωτικός εσωτερικός οργανισμός, ο κυτταρικός ιστός τής όμαιμης λαϊκής κοινότητος, το Έθνος είναι ο εξωτερικός κόσμος, η προσωπικότητα, το Σώμα τής Πολιτείας που νομοθετεί κανόνες και πράττει έργα που χαρακτηρίζουν και διακρίνουν την Εθνική Κοινότητα από τις υπόλοιπες.

Η φύση και η δημιουργία λοιπόν των εθνών είναι ζήτημα δομικής συγκρότησης και συναντίληψης. Το έθνος είναι το αποτέλεσμα τής ελεύθερης επιλογής τού λαού στο χώρο και την ιστορική διαδρομή κοινού βίου και επέκτασης μέσα από τη συνεύρεση, την εργασία και τον αγώνα των ανθρώπων του. Ο οικογενειακός δεσμός, τα προσκυνήματα, το έδαφος και οι φυσικοί πόροι συσπειρώνουν τη φυλή ως αρραγές λαϊκό μέτωπο, μια αδιάσπαστη πολεμική φάλαγγα που πυργώνει την πολιτεία, αποτρέποντας την εισδοχή ξένων εισβολών και επιδιώξεων.

Η μετανάστευση υπάρχει ως έννοια μόνον στην αρχική συγκρότηση τού κόσμου και στην πολιτισμική ανταλλαγή, στην ανάπτυξη δηλαδή δεξιοτήτων και την πρόσκαιρη οικονομική υποστήριξη. Δεν είναι μόνιμος τρόπος βιωτής ούτε τροποποιητικό και διαλυτικό μέσο ανάπτυξης τού κοινωνικού ιστού. Είναι κάλυψη κάποιου κενού ή δυσχερής μετατόπιση που αφορά ατομικό και όχι συλλογικό συμφέρον, με αρχή και τέλος χρονικής διαδρομής. Τα έθνη πλάστηκαν για να παραμένουν στον τόπο τους και να συνεργάζονται από τις εστίες τους και όχι να λαμβάνουν το ένα τον τόπο τού άλλου, ακυρώνοντας τον λόγο τής ύπαρξης τους.

Η σύμπτυξη όμορων λαών σε καινοφανή κράτη και η ομογενοποίηση των λαών κάτω από τη μορφή υπερκρατικών οργανισμών, σε ηπειρωτικό ή παγκόσμιο επίπεδο, είναι μια παράνομη και δόλια διαδικασία που το Εθνικοκοινωνικό μας Κίνημα την απορρίπτει καθ’ ολοκληρία. Μορφώματα ομοσπονδιακής μορφής δίχως κοινή ιστορική διαδρομή και με ανομοιογενείς πληθυσμούς δεν πρόκειται να λογιστούν σαν κράτη αλλά σαν επικίνδυνες τεχνητές ενώσεις.

Οι πληθυσμοί έχουν κάθε δικαίωμα να διατηρήσουν ή να επανακτήσουν την αυτοτελή και ανεξάρτητη ύπαρξή τους. Επί παραδείγματι, η Βόρειος Ήπειρος είναι Ελλάδα, το Κοσσυφοπέδιο είναι Σερβία, η Κριμαία είναι Ρωσία με έντονο ελληνικό ενδιαφέρον, ο Πόντος και πάσα ιστορικά και πληθυσμιακά ελληνική γη είναι Ελλάδα. Η δε Πατρίς των Ελλήνων είναι η Ελλάδα και όχι η Ευρώπη ή η Παγκοσμιοποίηση.

Ελλάς λοιπόν σημαίνει ελληνικό αίμα, ελληνική γη και ορθοδοξία. Η διασύνδεση των ελληνικών κοινοτήτων ανάμεσα στην Μητρόπολη, την γεωπολιτική αυλή και την ομογένεια είναι ιερός δεσμός που δρα καταλυτικά στην διαμόρφωση κοινής εργασίας, κοινών αποφάσεων και εθνικής εξωτερικής πολιτικής. Το δόγμα είναι εξαιρετικά απλό. Κάθε Έλλην και μια Ελλάδα. Δεν δεχόμεθα εξωτερικές παρεμβάσεις και δεν παραχωρούμε καμία ελληνική κοινότητα. Η οικουμενικότητα τού πολιτισμού και τής πίστης μας είναι μια αλήθεια που διασφαλίζεται με την καθοδήγηση τής ελληνικότητας.

Κάποιοι λοιπόν κινούνται με γνώμονα την αρρωστημένη παγκοσμιοποίηση τής ενιαίας παγκόσμιας εξουσίας σε πολιτικό και θρησκευτικό επίπεδο. Είναι οι σιωνιστές νεοταξίτες και οι απάτριδες και άθεοι διεθνιστές. Εμείς οι Ορθόδοξοι και Πατριώτες Έλληνες, Έλληνες Εθνικοκοινωνιστές, κινούμαστε με γνώμονα την Θεία Αλήθεια και τον Πανελληνισμό, την φυσικότητα και την ελευθερία των εθνικών κοινοτήτων και λαών και επομένως τού Ενωμένου Ελληνισμού. Στο εσωτερικό τού Εθνικού Κράτους υπερισχύει καταλυτικά το Δίκαιο τού Αίματος. Αυτό τούτο το Δίκαιο τού Αίματος εθνικοποιεί στον περίγυρο τού Ελληνισμού το Δίκαιο τού Εδάφους.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ