ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ.

ΑΘΗΝΑ 30-5-2008.

Σ’ αυτήν εδώ την ανεξάρτητη αλλά όχι και αδέσμευτη χώρα έχει χαθεί κάθε μέτρο και σοβαρότητα. Οι πολιτικές μας αρχές έχουν βαλθεί να καταστήσουν τα δικά τους κουσούρια προσδιοριστικά γνωρίσματα της κοινωνικής ζωής του τόπου. Κουσούρια που έχουν να κάνουν με τα πολιτικά πεπραγμένα και προσωπεία μιας εξόχως εξαρτημένης και υποκριτικής καθεστηκυίας τάξεως. Από τη μια η εκτράχυνση του οικονομικού ανταγωνισμού και η ισχυροποίηση των ρυθμιστικών φορέων και από την άλλη η διαρκής ενδοτικότητα για την απόκτηση του πιστοποιητικού καλής «εταιρικότητας», δηλαδή καλής δουλικότητας απέναντι στους διεθνείς εξουσιαστές του εθνοκτόνου Νεοταξισμού διαμορφώνει ένα πολιτειακό σύστημα που κινείται σε προκαθορισμένες διαδρομές.

Η παρέκκλιση από τις υπαγορευόμενες οδηγίες θεωρείται σφάλμα που μπορεί να επισύρει την διαγραφή από το ληξιαρχείο της πολιτικής. Αλλά και οι χρηματοδότες εύκολα αλλάζουν στρατόπεδα και παρατάξεις. Τα εθνικά σύνορα εξακολουθούν να συντηρούνται, διότι η ασφάλεια της χώρας είναι έργο που εξαρτάται από τη δραστηριότητα των πολιτών της Εθνικής Κοινότητος. Αυτός είναι άλλωστε ο κυριότερος λόγος που η θλιβερή ηγεσία μας αποπειράται να αποξενώσει τον πολίτη από την Εθνική Κοινότητα με την διαιώνιση του ανεπίλυτου των λαϊκών προβλημάτων και την υποτίμηση του εδαφικού ζητήματος και των εξωτερικών κινδύνων.

Στην Χερσόνησο του Αίμου τα πολλά και αντικρουόμενα συμφέροντα με τα πολυεθνικά κεφάλαια συχνά να καθοδηγούν τις κινήσεις των τοπικών κυβερνήσεων δημιουργούν ένα κλίμα εντάσεων που για λόγους γεωπολιτικής νομοτέλειας βρίσκει στο επίκεντρο την Μεγάλη Πατρίδα μας Ελλάδα. Το κομβικό σταυροδρόμι που βρισκόμαστε, οι εύφορες οικονομικές ζώνες που κατέχουμε και το μένος που συγκεντρώνουμε σε βάρος μας υπαγορεύουν την άμεση ανάγκη ασκήσεως μιας δυναμικής και διεκδικητικής εξωτερικής πολιτικής.

Η άσκηση εθνικής εξωτερικής πολιτικής απαιτεί τη συμπόρευση κάποιων προϋποθέσεων και προαπαιτουμένων. Οι πολιτικοί χειρισμοί που έχουν να κάνουν με την θωράκιση της εθνικής μας κυριαρχίας και την υποστήριξη της καταπιεσμένης ελληνικότητας των εκτός των συνόρων εθνικών μας κοινοτήτων απαιτούν την ύπαρξη κοινού πολιτικού μετώπου και την χάραξη ενιαίας στρατηγικής προς κάθε κατεύθυνση και σε βάθος χρόνου. Όταν στο πεδίο των διακρατικών σχέσεων οι υποτιθέμενοι εταίροι και γείτονες μάς ζητούν εδάφη και δικαιώματα, τότε ο κανόνας είναι σαφής και δεν επιδέχεται άλλης ερμηνείας: περνάς στην αντεπίθεση και ζητάς αντιστοίχως και κατ’ αναλογία. Ο οικονομικός και ο στρατιωτικός παράγοντας της Εθνικής Κοινότητος τίθενται στην υπηρεσία της διπλωματίας προκειμένου να ενισχυθεί ο διεμβολισμός και η αποτροπή αντίθετα διακείμενων συμφερόντων. Αλλά και οι διαπραγματευτές του Εθνικού Κράτους πρέπει να βασίζονται σε συμμαχίες με συμφέροντες γεωγραφικούς, γεωπολιτικούς και πολιτικούς όρους χωρίς εμμονές και αγκυλώσεις του παρελθόντος. Η καθαρότητα προθέσεων, η ευφυΐα της συμμαχικής ηγεσίας, η γεωστρατηγική σημασία της συμμάχου χώρας, η ξεκάθαρη υποστήριξη των διπλωματικών μας θέσεων και των εξωτερικών μας επιδιώξεων είναι παράγοντες οικοδομήσεως των απαραίτητων πλεονεκτημάτων μας.

Εδώ και ενάμιση χρόνο οι ομογενείς μας έχουν ζητήσει την τοποθέτηση του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στον προαύλιο χώρο της Ελληνικής Πρεσβείας στην Ουάσιγκτον με δικά τους έξοδα και η απάντηση που δίνεται είναι ότι αυτό δεν γίνεται γιατί θα τοποθετηθεί το άγαλμα του Ελευθερίου Βενιζέλου. Απάντηση που δόθηκε προφορική και όχι γραπτή. Η Στρατιωτική Ακολουθία της Πρεσβείας προς τιμή της απάντησε γραπτά ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό το αίτημα των Ελληνικών Συλλόγων αφενός γιατί το κτήριο που στεγάζεται η Στρατιωτική Ακολουθία δεν είναι ανεξάρτητο και ανήκει στην Πρεσβεία, αφετέρου διότι το υπουργείο εξωτερικών της Ελλάδος έχει ήδη αποφασίσει να ανεγείρει το άγαλμα του Ελευθερίου Βενιζέλου. Έκτοτε δεν έχει ανεγερθεί κανένα άγαλμα. Παράλληλα σάλος ξέσπασε από την πραγματοποίηση κρυφής συναντήσεως της υπουργού εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη με τον ψευδουπουργό εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου Σκεντέρ Χουσενί σε μια πορεία που ενδέχεται να οδηγήσει στην ντε φάκτο αναγνώριση της μονομερούς ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου. Κίνηση που θα μπορούσε να δημιουργήσει προηγούμενα δυσάρεστα για τη Θράκη και την Κύπρο μας. Την ίδια στιγμή το Υπουργείο Εξωτερικών επιβάλλει την επίσκεψη του Έλληνα Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στην Τουρκία. Όταν οι προκλήσεις σε βάρος μας εντείνονται και στην Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολή Μας οι Τούρκοι διοργανώνουν έκθεση οθωμανικής «τέχνης», βεβηλώνοντας για μια ακόμη φορά τον ιστορικό ναό της αληθινής μας Πρωτεύουσας. Επιπλέον οι Σκοπιανοί κάνουν λόγο για την «Μακεδονική» Θεσσαλονίκη και οι ορθίως κοιμώμενοι πολιτικάντηδες κάνουν λόγο για προεκλογικές σκοπιανές ρητορείες! Και ας έχουν επαναληφθεί αυτές οι ασχήμιες.

Η διενέργεια Εθνικοκοινωνικής Εξωτερικής Πολιτικής επιτάσσει την λεπτομερή γνώση των Ελλήνων στα φλέγοντα εθνικά ζητήματα και την ενσωμάτωση της συμμετοχικής διαδικασίας μέσω σχετικών δημοψηφισμάτων. Οι πλαστές σε βάρος μας διεκδικήσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με την σθεναρή αντίσταση και την έγερση των κανονικών ελληνικών διεκδικήσεων βάσει διεθνών συνθηκών και συμφωνιών. Ο ελληνικός λαός πρέπει να αποκτήσει Εξουσία που θα υπερασπίσει την εθνοφυλετική του ταυτότητα και θα θέσει στο επίκεντρο των πολιτικών διαδικασιών τον πολίτη διαμορφωτή και συνδιαχειριστή της κραταιής Εθνικής Κοινότητος με γνώμονα την επιρροή της στα διεθνή δρώμενα. Έργο που μπορεί να φέρει σε πέρας μια Εθνική και Λαϊκή Πολιτεία.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com

http://polapopsis.blogspot.com

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΞΑΧΡΕΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ.

ΑΘΗΝΑ 27-5-2008.

Σε μια Εθνική Πολιτεία συνυπάρχει ένας ευρύς αριθμός κοινωνικών ομάδων και πολιτικών αντιλήψεων που εισφέρουν την δική τους μοναδική πρόταση για τα κρατικά ζητήματα και τα λαϊκά ζητούμενα. Η διαφορετικότητα απόψεων είναι θεμιτή όταν κινείται μέσα σ’ ένα σαφές πλαίσιο κανόνων που σέβεται την προσωπικότητα του ατόμου και τη συλλογικότητα του Έθνους.

Το Κράτος οφείλει να περιφρουρήσει την πλέον κερδοφόρα επένδυση που συνιστά η νεολαία ως αιχμή του δόρατος και παράγοντας εξέλιξης και αντοχής στον ιστορικό χρόνο της δικής του παρουσίας. Το Εθνικιστικό Κράτος ενδιαφέρεται για την ακεραιότητα, την ανάπτυξη και την συνοχή της κοινωνίας των δικών του πολιτών με γνώμονα τη διαφύλαξη της εθνοφυλετικής ταυτότητας και της λαϊκής ιδιοπροσωπίας. Οι δυνάμεις του Νεοταξισμού, της Παγκοσμιοποίησης και του πολυφυλετικού κρατικού μοντέλου αντιμετωπίζουν τον νέο άνθρωπο ως πολίτη του κόσμου που καλείται να υπηρετήσει μια απρόσωπη οντότητα δίχως ανθρώπινες αξίες και εθνικές παρακαταθήκες.

Τα νέα παιδιά όμως έχουν σαφείς αφετηρίες και λόγους υπάρξεως. Γνωρίζουν από πού προέρχονται και δεν αισθάνονται αναλώσιμα προϊόντα στη διάθεση συμφερόντων και σκοπιμοτήτων υπερεθνικών και τάχα κομματικά ξεχωριστών. Δεν χρωστούν σε κανέναν να προσφέρουν τη ζωή και την πνευματική τους αυτοτέλεια βορά προκειμένου να επικρατήσουν πρότυπα απαλλαγμένα από ηθικές αναστολές και εθνικές επιταγές. Πρέπει επιτέλους να τεθούν κάποια όρια που να διακρίνουν την ελευθερία από την ελευθεριότητα και την εκφορά του λόγου και των ιδεών από την νόθευση των ψυχών και των εθνών. Ο υλισμός του καπιταλισμού και η διανοητική αιχμαλωσία του σοσιαλισμού καθιστούν με τα ολέθρια έργα τις ευθύνες τους καθοριστικές και ανοίγουν διάπλατα τις πύλες της κοινωνίας στους ανατροπείς της νεοταξικής λαίλαπας.

Η αδικία δεν διορθώνεται με το έγκλημα και η κοινωνική κρίση δεν καταλαγιάζει με την προτροπή σε πράξεις εκτροπής. Οι δυνάμεις της αποσαθρώσεως των εθνικών κοινωνιών απεργάζονται τον οικονομικό έλεγχο και την ηθική εξαχρείωση των μαζών, αφού η πτώση των θεσμών και των πατρίδων μειώνει δραματικά τις πιθανότητες οργανωμένης αντίστασης στην μάστιγα του Νεοταξικού Διεθνισμού. Οι ολετήρες των νεανικών ψυχών έχουν μελετήσει πολύ καλά τις ανθρώπινες αδυναμίες και έχουν επιστρατεύσει κάθε δύσβατο μονοπάτι. Πιστεύουν ότι τα πάντα μετριόνται με το χρήμα και οι πάντες εξαγοράζονται.

Το τελευταίο κρούσμα με τη σύλληψη των εικοσιένα κατηγορουμένων για διακίνηση παιδικού πορνογραφικού υλικού στη χώρα μας ήρθε να ταρακουνήσει πολλές εφησυχασμένες συνειδήσεις. Η εκτεταμένη τέλεση του ειδεχθούς εγκλήματος καταδεικνύει την εισαγωγή στην ελληνική κοινωνία αποκρουστικών φαινομένων που άλλοτε χαρακτήριζαν περισσότερο τις δήθεν αναπτυγμένες Δυτικές κοινωνίες. Φαινόμενα που προσδίδουν στην ανθρώπινη προσωπικότητα τη φρικτή διάσταση του διαπραγματεύσιμου περιουσιακού στοιχείου, ευτελίζοντας και τελικά εκμηδενίζοντας κάθε έννοια αξιοπρέπειας και σεβασμού των περίφημων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανθρώπινα δικαιώματα για τα οποία πολλοί μεγαλόσχημοι υπερασπιστές εντός και εκτός Ελλάδος κόπτονται για την υπεράσπισή τους, αλλά ο «ανθρωπιστικός» τους αγώνας συνήθως εξαιρεί τους πολίτες της Εθνικής Κοινότητος και κυρίως τους νέους ανθρώπους.

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί την πλήρη άγνοια ή τον απόλυτο αιφνιδιασμό. Κάποια σαθρά φαινόμενα παραβατικότητας είχαν ήδη κάνει την εμφάνισή τους έστω και σε περιορισμένη κλίμακα. Ορισμένα αποκρύπτονταν προκειμένου να διατηρηθούν ως μεμονωμένα περιστατικά εκτός της ελληνικής κοινωνίας. Και κάποια άλλα μπήκαν στη ζωή των Ελλήνων από τη στιγμή που χαλάρωσαν τα σύνορα και επιτράπηκε η άκριτη και αντεθνική μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών με την υποβοήθηση της πλήρους χαλάρωσης των ντόπιων θεσμών και ελεγκτικών μηχανισμών. Ναρκωτικά, παιδοφιλία, παιδεραστία, ομοφιλοφυλία, αφελληνισμένη παιδεία είναι κάποια βασικά παρακμιακά στοιχεία που ναρκοθετούν τα θεμέλια της εθνικής και κοινωνικής ζωής της Ελλάδος.

Τα απόκρυφα κουσούρια των ολίγων φανερώθηκαν και από παράσημα ντροπής μετατράπηκαν σε βατήρες ανέλιξης και ανάληψης υπευθύνων θέσεων. Αλλά και η επίλυση των προβλημάτων και η πρόσκαιρη διαφυγή απ’ αυτά παραδίδεται στα χέρια του παραισθησιογόνου μακελάρη των ναρκωτικών ουσιών. Το τελευταίο κρούσμα που ανατριχιάζει και εξαγριώνει κάθε πραγματική ανθρώπινη ύπαρξη και κάθε υπεύθυνο πολίτη που λατρεύει την Πατρίδα και τα παιδιά της είναι το κακούργημα των κακουργημάτων που ακούει στο βρωμερό όνομα της παιδοφιλίας και της επακόλουθης παιδεραστίας. Είναι η κατεξοχήν αποτρόπαια διαδικασία που ανακόπτει βιαίως την υγιή σωματική και ψυχική ανάπτυξη του νέου ανθρώπου και αφήνει πίσω της φανερά και ουσιαστικά τραύματα. Αλλά και η αποκοπή της πάλαι ποτέ Εθνικής Παιδείας από τα χρηστά ήθη της γνήσιας ελληνικής κοινωνίας, τον σεβασμό του Θείου Παράγοντα και τις ανάγκες της Εθνικής Κοινότητος κάθε άλλο παρά αθώα και τυχαία είναι.

Ο Ελληνικός Εθνικοκοινωνισμός αντιλαμβάνεται το Κράτος ως Έθνος και ως Φυλή, ως Αίμα και Καταγωγή που ξεκινά τις δράσεις του από τις προγονικές παρακαταθήκες και συναντιέται στο διάβα της κραταίωσης με την Πατριωτική Νεολαία με αποκλειστικό ζητούμενο την ενδυνάμωση και το άπλωμα του Ελληνισμού. Σ’ αυτό τον ασταμάτητο πολιτικό δρόμο αντεθνικές και νεοταξικές κινήσεις της ψοφοδεούς υποτέλειας και του μίζερου αστικού καθεστωτισμού δεν χωράνε και δεν έχουν καμία θέση. Αρκεί να δώσουμε τους μπροστάρηδες που θα βγουν μέσα από τις τάξεις των Ελλήνων Νέων και θα κατευθύνουν την πλειοψηφία του λαού στην οδό της Εθνικής Αναγεννήσεως και των πεπρωμένων του. Ιδού το έργο του Ελληνικού Εθνικοκοινωνισμού.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com

http://polapopsis.blogspot.com

ΜΑΙΟΣ. ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟ.

ΑΘΗΝΑ 23-5-2008.

Η ιστορία γράφεται μέσα από μυστήριες πολιτικοκοινωνικές συγκυρίες και μυστηριακά παιχνιδίσματα της μοίρας. Η ανθρωπότητα πολλές φορές μοιάζει να βρίσκεται κάτω από την επιρροή μιας αόρατης επιβολής που τακτοποιεί τις εγκόσμιες ισορροπίες με μια αδιατάρακτη νομοτέλεια.

Δεν πρόκειται ασφαλώς για την παράθεση μιας περιγραφής με διάθεση αποδόσεως μελοδραματικού τόνου και επιζητούμενου οίκτου. Και ασφαλώς δεν επιδιώκεται κανενός είδους κυνήγι μαγισσών και η απόδοση ευθυνών αναιτιολόγητα. Ο Ελληνισμός ωστόσο κατέχει πάγια και καίρια θέση στο αέναο διάβα του ιστορικού χρόνου και συμμετέχει αδιάλειπτα στις πολιτικοκοινωνικές διεργασίες που διαμορφώνουν συμμαχικά στρατόπεδα, δυνατά έθνη και ισχυρές προσωπικότητες.

Η μεμψιμοιρία δεν αποτελεί ίδιον γνώρισμα ενός γνήσιου Έλληνα με τα προσήκοντα προσδιοριστικά στοιχεία. Ο Έλληνας αυτός είναι ανδρείος, γενναίος, μαχητής, φιλόδοξος και διεκδικητής. Κατά συνέπεια δεν αναγνωρίζει τον όρο οίκτος από όπου κι αν προέρχεται και δεν μετατρέπει μια πρόσκαιρη αρνητική συγκυρία σε φοβικό ανάχωμα και σύνδρομο που αποτρέπει κάθε μελλοντική αυξητική και αναγεννητική πορεία.

Ο Ελληνισμός συνεπώς δεν κατατρύχεται από το σύμπλεγμα της κατωτερότητος και του κατά φαντασία κατατρεγμού. Δεν ψάχνουμε για άλλοθι και φανταστικούς υπαιτίους για ό,τι αρνητικό μας συμβαίνει. Δεν κλείνουμε όμως τα μάτια μπροστά στα γεγονότα, τις πληγές και τους πρωταγωνιστές. Όποιοι κι αν είναι αυτοί.

Επιμένουμε να τηρούμε στο ακέραιο τις νομιμότατες απαιτήσεις του Ελληνικού Έθνους επί των Σκλάβων Ελληνικών Πατρίδων, τιμώντας τις επετείους εθνικής μνήμης και περισυλλογής, όσο δυσάρεστες κι αν είναι αυτές, αναζητώντας αίτια και συμπεράσματα. Και ο μήνας Μάιος είναι το κατεξοχήν σημαδιακό χρονικό διάστημα για τον Ελληνισμό, αφού κουβαλά στις ιστορικές του αποσκευές δύο από τα μελανότερα κομβικά σημεία που εξακολουθούν να επηρεάζουν αρνητικά την πολιτική συμπεριφορά της χώρας μας. Την Ποντιακή Γενοκτονία και την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Και οι δύο αυτές επέτειοι αγνοούνται συστηματικά από την επίσημη Ελληνική Πολιτεία και δεν τιμώνται με κάθε επίσημη λαμπρότητα, όπως θα τις άξιζε τη στιγμή μάλιστα που έχουν τεθεί στο επίκεντρο της αιματοβαμμένης τουρκικής υπερηφάνειας, έστω και από διαφορετική σκοπιά. Γιατί μην μας πούνε κάποιοι σύγχρονοι ραγιάδες ότι σέβονται την αρνητική για το Γένος των Ελλήνων περίσταση και δεν μπορούν να πανηγυρίσουν όπως οι Τούρκοι! Η μαζοχιστική υποστήριξη που παρέχει η πολιτική μας τάξη σε κάθε τουρκική προσδοκία στους διεθνείς οργανισμούς, η ανοχή στα επικίνδυνα παιχνίδια της Τουρκίας στη Θράκη μας και το ύποπτο αλισβερίσι σε Αιγαίο και Κύπρο είναι στοιχεία που τους διαψεύδουν.

Στις 19 Μαΐου 1919 πραγματοποιήθηκε η έναρξη της δεύτερης και πιο σκληρής φάσης του ολοκαυτώματος των Ποντίων και Μικρασιατών Ελλήνων από τον Αρχισφαγέα Κεμάλ Ατατούρκ που είχε ξεκινήσει το 1915 κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου. Το ειδεχθές έγκλημα κατά του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας κατέστησε για πρώτη φορά δυνατή τη δημιουργία του τουρκικού κράτους που είχε πρωτοεμφανιστεί άτυπα με την Πτώση της Κωνσταντινουπόλεως στις 29 Μαΐου 1453. Μέχρι την επιβολή της επανάστασης των Νεότουρκων το 1908 και την κατάλυση της παρακμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τους Κεμαλικούς, το τουρκικό κράτος δεν υφίστατο και οι Έλληνες άκμαζαν στην Ιωνία και τον Πόντο χωρίς τα μετέπειτα προβλήματα, τις δολοφονίες, τους βιασμούς και τους εκτοπισμούς.

Η 29^η Μαΐου 1453 γέννησε το έγκλημα και η 19^η Μαΐου 1919 αλλά και η μικρασιατική τραγωδία το θεμελίωσαν. Η πολυφυλετικότητα και η πολυπολιτισμικότητα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Μας, η ατυχής πολιτική διαχείριση της κρίσεως αλλά και οι στρατιωτικές δομές της καθημαγμένης από τις σταυροφορίες ελληνικής καστροπολιτείας στάθηκαν μοιραίες για την ούτως ή άλλως αμφισβητούμενη βιωσιμότητά της. Η έλλειψη της εθνικής ομοιογένειας και η διαφορετικότητα των επιδιωκόμενων σκοπών και στόχων δεν επέτρεψε στους πολίτες της αυτοκρατορίας να αφομοιώσουν τις επιδιώξεις και τις ανάγκες της υποτιθέμενης δικής τους Πολιτείας. Απόδειξη ότι ακόμη και τις ύστατες στιγμές τής επέλασης τής οθωμανικής λαίλαπας σημαντικές και ανομοιογενείς πληθυσμιακές ομάδες εγκατέλειψαν τις επάλξεις. Επιπλέον οι αυτοκρατορικές ένοπλες δυνάμεις συγκροτούνταν από καιρό από μισθοφόρους που δεσμεύονταν περισσότερο από μια σύμβαση εργασίας και λιγότερο από το πατριωτικό συναίσθημα.

Αλλά και στα διεθνή πολιτικά πράγματα οι θιασώτες τού ανακατώματος των λαών επέλεξαν τον Μάιο για να κάνουν την δυνατή παρέμβαση και να προσδώσουν τους διεθνιστικούς ιδεολογικούς συμβολισμούς στα έργα τους. Πρωτεργάτες στάθηκαν για μια ακόμη φορά οι ινστρούχτορες των ανοιχτών συνόρων και της άκριτης μετακίνησης ανθρώπων και αγαθών που υπερασπίζονται τον αντίστοιχο εθνικό παραγωγικό ιστό με την…εισδοχή φθηνών αλλοδαπών εργατικών χεριών! Όταν τον Μάη του 1968 κραύγαζαν οι πρωτεργάτες τους για ψωμί, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, αδελφοσύνη, δεν είχαν φροντίσει να ενημερώσουν τους όντως καταπονημένους λαούς για την μετατροπή των εθνικών κρατών σε παγκόσμια πολυεθνικά στρατόπεδα φτώχιας και εγκληματικότητας.

Η άποψη του Ελληνικού Εθνικοκοινωνισμού είναι ότι η συγκρότηση ενός Εθνικιστικού Εργατικού Κράτους και η σύνδεση του παραγωγικού δυναμικού σ’ όλες τις βαθμίδες με τις πολιτικές διεργασίες αποτελεί την ικανή συνθήκη για την αποτροπή διχαστικών ενεργειών και την πραγμάτωση της λαϊκής συνεργασίας και συνοχής. Η ενδυνάμωση και η εξάπλωση του Ελληνισμού είναι συμβατή όταν θωρακίζεται ο κοινωνικός ιστός από τον κρατικό μηχανισμό και τίθεται συνειδητά στην υπηρεσία του.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com

http://polapopsis.blogspot.com

ΜΑΙΟΣ 2008

ΣΧΟΛΙΟ ΑΚΡΩΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ.

ΑΘΗΝΑ 21-5-2008.

19 Μαΐου 1919. Σημειώνεται η απαρχή της κορύφωσης του ολοκαυτώματος των Ποντίων και των Μικρασιατών Ελλήνων από τον Αρχισφαγέα Μουσταφά Κεμάλ που είχε ξεκινήσει το 1915 κατά τη διάρκεια του Α Παγκόσμιου Πολέμου. Εξαιτίας αυτού του ακρώτατου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας και της ενισχύσεως από τους «Μεγάλους Συμμάχους» που δέχτηκε ο «πατερούλης» των τουρκικών αποβλήτων της μογγολικής στέπας κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας επετεύχθη η μεθοδευμένη ήττα του ένδοξου μα χιλιοπροδομένου Ελληνικού Στρατού και η θεμελίωση του παράνομου Τουρκικού Κράτους που είχε πρωτοεμφανιστεί άτυπα με την άλωση της Βασιλεύουσας Πρωτεύουσας του Αιώνιου Ελληνισμού Κωνσταντινούπολης. Μέχρι την επιβολή της επανάστασης των Νεοτούρκων το 1908 και την πτώση της παρακμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τους Κεμαλικούς το τουρκικό κράτος δεν υφίστατο και οι Έλληνες άκμαζαν στην Ιωνία και τον Πόντο χωρίς τα μετέπειτα προβλήματα, τις δολοφονίες, τους βιασμούς και τους εκτοπισμούς. Ο γενοκτόνος Κεμάλ Ατατούρκ λοιπόν και οι υποτιθέμενοι σύμμαχοι έχτισαν το τουρκικό ψευδοκράτος σε βάρος κυρίως των ελληνικών πληθυσμών και κατόπιν των λοιπών διαβιούντων εθνοτήτων. Η 29η Μαΐου 1453 γέννησε το έγκλημα και η 19 Μαΐου 1919 αλλά και η μικρασιατική τραγωδία το θεμελίωσαν. Τα δικαιώματα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού των εκατομμυρίων Ελλήνων που έμειναν στις πατρογονικές εστίες ως Κρυπτέλληνες και Κρυφοχριστιανοί, τα περιουσιακά δικαιώματα των Ελλήνων στο σύνολό τους, η επιστροφή των λατρευτικών χώρων του Ελληνισμού συνολικά και η απόδοση της Ιωνίας, του Πόντου, της Ίμβρου, της Τενέδου όπως και κάθε ελληνικής γης στους νόμιμους κατόχους είναι σταθερές διεκδικήσεις του Ελληνικού Εθνικοκοινωνισμού και κάθε γνήσιου Έλληνα Πατριώτη. Όσον αφορά το μεγάλο έγκλημα κατά του Ελληνισμού και της Ανθρωπότητας μπορούμε να παρακολουθήσουμε το παρακάτω βίντεο των ίδιων των Τούρκων που περιγράφει τις φρικτές ευθύνες του Κεμάλ και των τουρκομογγόλων. Ζήτω η Μεγάλη Ελλάδα! Και του χρόνου στην Πόλη!

http://www.youtube.com/watch?v=5YExL4p7O5M

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ.

ΑΘΗΝΑ 19-5-2008.

Ζούμε στον καιρό των μεγάλων αμφισβητήσεων και των νοσηρών απαιτήσεων. Θεσμικοί προμαχώνες του Εθνικού Κράτους πολεμούνται ύπουλα με τη συνδρομή των υποτιθέμενων Πολιτικών Αρχών και νέες πολιτειακές δομές με ανύπαρκτο υπόβαθρο ορθώνονται ως πολιορκητικοί κριοί σε βάρος των Εθνών. Δεν είναι η πρώτη φορά που σημειώνεται η ανταρσία των δυνάμεων της αρνήσεως. Τέτοιες μολυσματικές κινήσεις καταγράφονται από την αρχαιότητα ακόμη και μέχρι τις ημέρες μας.

Πρόγονος κατάσταση θεωρείται η πολυεθνική περσική αυτοκρατορία. Βασισμένη στο αίμα, την κατάκτηση και την καταναγκαστική συνένωση των υποδουλωμένων κρατών κατευθύνθηκε εναντίον της μόνης δυνάμεως που μπορούσε να αποτρέψει τον δυνάστη. Ο Ελληνισμός στάθηκε πάντοτε το αντίπαλο δέος απέναντι στον Διεθνισμό και τις εκάστοτε λαμβανόμενες μορφές του. Το ελεύθερο πνεύμα και η πολιτισμική δημιουργία ορθώνανε τείχος αναχαιτίσεως στους εκπροσώπους της δουλικότητας και της βαρβαρότητας.

Η Οθωμανική αυτοκρατορία ακολούθησε πανομοιότυπες πολιτικές συνταγές και κοινές επιδιώξεις. Πολυσυλλεκτικά μορφώματα εθνικά αποχρωματισμένα, ανύπαρκτα αξιακά συστήματα και ποιοτικά κριτήρια, διαθέσεις κινούμενες από παρασκηνιακά υποκινούμενα ένστικτα. Το τουρκικό λεπίδι, εκμεταλλευόμενο τον ανθρώπινο φόβο, τον θρησκευτικό φανατισμό και την ανάγκη κορεσμού των ζωτικών αναγκών, κατόρθωσε να θέσει στην υπηρεσία του λαούς που δεν διακρίνονταν από ηθικές αναστολές και στοιχειώδη διορατικότητα.

Η περιλάλητη και λατρεμένη των απανταχού διεθνιστών γαλλική επανάσταση των όμορφων λόγων, της λαϊκίστικης δημαγωγίας, των κοινωνικών αγώνων, των ανατρεπτικών σχεδιασμών και των ταραγμένων αντικοινωνικών απολήξεων, αλλά και των αναγκαίων λαϊκών οραματισμών και μεταβολών κουβαλούσε στις αποσκευές της την μετάβαση ολόκληρης της ανθρωπότητας και των Εθνών σε έναν καινούργιο κόσμο. Με μια ανθρωπότητα να βαδίζει παραζαλισμένη και αποκαμωμένη από βασανιστικές διαδικασίες πολέμων, ταραχών, πείνας, ανέχειας και ανισότητας.

Οι νεοταξικοί εμπνευστές και δημιουργοί των ταξικών διαφορών, των αμβλύνσεων του θρησκευτικού συναισθήματος και της αποξενώσεως από την κοινή μήτρα και τροφό του Έθνους υπήρχαν από πάντοτε και επιζούν σε όλες τις πολιτείες και τα εξουσιαστικά συστήματα. Είναι οι σκλαβωτές και άνομοι εντολείς που επιδιώκουν να καθυποτάξουν κάτω από το σκήπτρο της απωλείας όλες τις εθνικές κοινότητες. Αλλά για να το επιτύχουν χρειάζονται την εξασφάλιση συνεργατών τόσο στις τάξεις των πολιτικών ηγεσιών όσο και τις αντίστοιχες των διαβόητων «λαϊκών» αγωνιστών.

Η παρείσφρηση διεθνιστικών ολετήρων και στους δύο πόλους της κοινωνικής πυραμίδας εξασφαλίζει την απαρασάλευτη διαδρομή της ανακυκλούμενης αναταραχής που οδηγεί στην παρακμή και την είσοδο στους ανελεύθερους διαδρόμους της νοητής διεθνιστικής φυλακής. Κορυφαία διλήμματα τίθενται στις λαϊκές μάζες προκειμένου να παραδοθούν τα εξουσιαστικά κλειδιά του Κράτους στους εμπόρους των Εθνών. Από το παλαιό τανκ ή βούτυρο περάσαμε στο σύγχρονο της καταπολέμησης της ακρίβειας ή των ακριβών εξοπλιστικών προγραμμάτων. Προϊόν αυτής της εξευτελιστικής λογικής είναι το παζάρεμα της εθνικής κυριαρχίας, ο σύνθετος ενδοτισμός μιας νοσηρής συναίνεσης, το συναινετικό εξάμβλωμα της προδοτικής επεξεργασίας των πραγμάτων και η κοινωνική ομηρία του λαού προκειμένου να καμφθούν οι αντιστάσεις του με την εσωτερική προσβολή των κρατικών δομών.

Ο πολιτικός έλεγχος πολλές φορές θεωρείται ασφαλέστερη μέθοδος κατισχύσεως από την υπαρξιακή εξόντωση της απέναντι πλευράς. Η ανέχεια και η ηττοπάθεια είναι οι χειρότερες και πιο αποτελεσματικές βόμβες στα θεμέλια μιας Πολιτείας. Η ανέχεια γεννά τον διχασμό και η ηττοπάθεια την αναξιοπρέπεια.

Με έντονα δυσάρεστα συναισθήματα ακούσαμε το νέο δόγμα περί Έθνους της υποτιθέμενης Δεξιάς Διακυβερνήσεως του Κ. Καραμανλή δια των χειλών του υπουργού Δικαιοσύνης που μας είπε μεταξύ άλλων ότι η Εθνική Κυριαρχία δεν είναι στοιχείο το οποίο αναπόδραστα και οπωσδήποτε θα πρέπει να συμπίπτει με τον εθνοτισμό! Γιατί η προτεραιότητά τους είναι η περίφημη ενωμένη Ευρώπη και η προστασία των ατομικών δικαιωμάτων! Δηλαδή κατά την φιλελεύθερη άποψη μπορεί να υπάρξει Έθνος χωρίς εθνικό έδαφος, όπως επίσης μπορεί να νοηθεί και κράτος χωρίς πολίτες με εθνοφυλετική ομοιογένεια! Αλλά τότε αν αυτές είναι οι θέσεις σε επίπεδο κορυφής του παρόντος πολιτικού καθεστώτος, αφού συνοδοιπορούν και οι συνέταιροι Σοσιαλδημοκράτες, τότε ποια η διαφορά τους από την Κοινοβουλευτική Εκσυγχρονιστική Αριστερά και την συνοδοιπορούσα Εξωκοινοβουλευτική Ακροαριστερά, τάχα αντιεξουσιαστική, και τις αρνητικές θέσεις τους περί εργατικής τάξης και Εθνικής ιδιοσυστασίας;

Ασφαλώς καμία, αφού δεν διακρίνουμε καμία σοβαρή αντίδραση ούτε στις επικίνδυνες απαξιώσεις της Εθνικής Κυριαρχίας ούτε στην αναγνώριση της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» από τον ΣΥΡΙΖΑ εντός των Σκοπίων από εκπροσώπους του ούτε στην υποβάθμιση της Ελληνικής Εργατικής Τάξης από την εξομοίωσή της με τους αλλοδαπούς παραβάτες των συνόρων μας. Οι δε εκχωρήσεις εξουσιών σε Διεθνείς Οργανισμούς που τσαλαπατούν συνθήκες και διεθνείς συμφωνίες, αγνοώντας και διαπιστωμένες εις βάρος μας παλαιότερες εγκληματικές πράξεις, όπως η ειδεχθής Ποντιακή Γενοκτονία, για το χατίρι των νεοταξικών αθυρμάτων της γειτονιάς μας, είναι πρακτική επικίνδυνη και εθνικά απαράδεκτη.

Ο ελληνικός λαός σήμερα μοιάζει εγκλωβισμένος. Δεν είναι όμως έτοιμος να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας τούς αγώνες των πατέρων του και να υποθηκεύσει το μέλλον των παιδιών του. Η Ελληνική Εθνικοκοινωνική Παράταξη διατρανώνει ότι η Εθνική Κυριαρχία και η Λαϊκή Ευημερία ανήκουν στους πολίτες της Εθνικής Κοινότητος και εκείνοι τις διαφεντεύουν. Δεν θα επιτρέψουμε σύγχρονες αλώσεις. Διεκδικούμε εθνικές ολοκληρώσεις. Και βέβαια δεν ξεχνούμε την αληθινή πρωτεύουσα της Ελλάδος μας, την δική μας Κωνσταντινούπολη.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com

http://polapopsis.blogspot.com