ΜΑΘΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ

ΑΘΗΝΑ 31-12-2007.

Η απερχόμενη χρονιά φρόντισε στην αυλαία της να μας αφήσει σαν προίκα κάποιες πολύ σημαντικές στιγμές που απηχούν πολύ μεγάλα μηνύματα. Μέσα από τη ζώσα επικαιρότητα δόθηκαν κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο συγκεκριμένες απαντήσεις για το πώς έχουν δομηθεί οι δυτικού τύπου κοινοβουλευτικές «δημοκρατίες», με ποιους τρόπους επιβάλλεται σήμερα η ανατροπή τής παλαιάς και η επικράτηση τής νέας Άρχουσας Τάξης και πώς δίνονται οι πολιτικές μάχες από τα Έθνη που επιθυμούν να παραμείνουν Ελεύθερα και Ανεξάρτητα.

Δυστυχώς σ’ αυτά τα αδέσμευτα Έθνη δεν συμπεριλαμβάνεται η Μεγάλη Πατρίδα μας Ελλάδα. Όχι βέβαια επειδή έχει χαθεί το μεγαλείο που την περιβάλλει, αλλά γιατί ο χαρακτήρας ενός Κράτους αποδίδεται και απεικονίζεται από τον σύγχρονο λαό του και τα έργα των σημερινών εκφραστών του. Ο Γενετήσιος Κώδικας ασφαλώς πιστοποιεί την εθνική και φυλετική συνέχεια του Ελληνικού λαού, αλλά όχι και τη μοίρα του.

Η φθορά της ύλης και η πνευματική καθίζηση επέρχεται ως συνέπεια της ανακολουθίας Εθνικής Υπεροχής και Ηγετικής Επάρκειας. Τα Μνημεία, οι Ακροπόλεις, οι Ναοί, τα Υδραγωγεία, οι Επιστήμες, οι Τέχνες είναι απτά πολιτισμικά δείγματα που καταδεικνύουν την γόνιμη συνεργασία του νου και της ανθρώπινης πράξης. Επιπλέον, απαραίτητη υποδομή για να διέλθει επ’ αυτής η Δημιουργική Ωραιότητα αποτελεί η Ελευθερία, η Αυτοτέλεια και η Ανεμπόδιστη Δράση της Πολιτείας και των υπηκόων της. Διότι αν δεν είχαν προηγηθεί ο Μαραθώνας, η Σαλαμίνα, το Εικοσιένα, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, το Έπος του Σαράντα, τότε η σημερινή, έστω και αθλίου τύπου, Ελλάδα δεν θα υπήρχε.

Οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες της Ελλάδος αποδεικνύονται πολύ κατώτεροι τού Έθνους που κλήθηκαν να υπηρετήσουν και προσπερνιόνται κατά τραγικό τρόπο από τις περιστάσεις του καιρού αυτού. Και τούτο γιατί το μεν Σύστημα στερείται των εθνικών προσδιοριστικών μας γνωρισμάτων, οι δε ντόπιοι εκφραστές του επιβλήθηκαν στο λαό μας διά της πλέον δόλιας προπαγάνδας που εμπνεύστηκε ποτέ στην ιστορία του ο Διεθνής Σιωνισμός, ο εσχάτως ονομασθής Νεοταξισμός. Το ανθρώπινο σώμα λοιπόν βρίσκεται σε αντιδιαστολή με την αιχμάλωτη Εθνική ψυχή.

Σήμερα οι πάντες ομιλούν για τις Δυτικές Δημοκρατίες και την τρομερή εξάπλωσή τους. Πραγματικά, είναι αξιοσημείωτη η γεωγραφική τους υπέρβαση και η επιβολή τους ακόμη και στο πιο απομακρυσμένο σημείο του πλανήτη. Ο όρος «δυτικός» δεν απηχεί χώρο εστίασης αλλά νοοτροπία πολιτικής έκφρασης. Η συστημική έκφραση του Σιωνιστή Άρχοντα των Διακρατικών Δαχτυλιδιών Εξουσίας απαντάται από το εν ομηρία ευρισκόμενο πολιτικό αεροπλανοφόρο και Διοικητήριο της υποτιθέμενης Υπερδύναμης των Η.Π.Α μέχρι τη βαθύτατα απεθνικοποιημένη Ευρώπη, και από την σκόπιμα απομονωμένη Σερβία μέχρι και το μουσουλμανικό Πακιστάν. Όποιος εξυπηρετεί τον υπερεθνικό αφέντη, όποιος καταργεί ιδεολογίες, όποιος παραμερίζει τον Άνθρωπο και την Πατρίδα, αυτός ανεβαίνει στον Πολιτικό Άμβωνα και εισέρχεται στη Στοά της Άκοπης Πλουτοκρατίας.

Η Ελλάς σήμερα, καίτοι βρίσκεται στο στόχαστρο του Παγκόσμιου Δικτάτορα, έχει την ατυχία να διαθέτει έναν υπερήφανο και ευφυή λαό που κυβερνάται από συμπλεγματικούς και στιγματισμένους ταγούς. Οι έκνομες δραστηριότητες, η ηθική έκπτωση, οι υπόγειες συναλλαγές συνοδεύουν ορισμένους προύχοντες. Ο ρασ-πουτινισμός και ο αλκαπονισμός ζουν και βασιλεύουν. Οι συναπτόμενες συνεργασίες εκθέτουν Πρωθυπουργούς και υποθηκεύουν πολιτικές πρακτικές. Και να θέλει ο ευνοούμενος ηγεμόνας να ελιχθεί, αδυνατεί πλέον και υποκύπτει στην άθλια μοίρα του. Υπάρχουν κάποιοι λαοί που δείχνουν τι επιφέρει η υποταγή και τι σημαίνει η Εθνική Υπερηφάνεια.

Οι σκηνές χάους που ακολούθησαν την δολοφονία της πρώην Πακιστανής Πρωθυπουργού Μ. Μπούτο «ομιλούν» για τα αίτια της παραφροσύνης μιας μοντέρνας… διακυβέρνησης. Ο εκάστοτε εκλεκτός του Νεοταξισμού όταν παύει να εξυπηρετεί στο βαθμό που συνομολογείται εν κρυπτώ τους μύχιους σκοπούς του εντολοδόχου, αντικαθίσταται σε μια νύχτα ως αναλώσιμο προϊόν. Αν η αυτονόμησή του ή οι αληθινές του προθέσεις αποκρύβονται ή εκφεύγουν του μέσου παραδεκτού όρου, τότε το αντίτιμο μπορεί να είναι ακόμη και φονικό. Αν ο επίδοξος κυβερνήτης επιδιώκει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο βάρκες, τότε είναι πολύ πιθανό να πνιγεί στα απόνερα της νεοταξικής τρικυμίας. Τα τραύματα όμως από τα πολιτικά θραύσματα τα πληρώνει πάντα ο «κυρίαρχος» λαός.

Υπάρχει όμως και το παράδειγμα της πολύπαθης Σερβίας που, αφού επέτρεψε την υπαγορευόμενη αλλαγή καθεστώτος, σήμερα καλείται να ανταλλάξει την πολιτική της «ηρεμία» με την αποδοχή απώλειας εθνικού εδάφους. Και το έδαφος αυτό λέγεται Κοσσυφοπέδιο. Η ίδια Σερβική Κοινότητα χάρη της οποίας παραδόθηκε ο Μιλόσεβιτς βορά στους Άνομους Δεσμοφύλακες της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Ο πρώην Σέρβος ηγέτης απήλθε του μάταιου τούτου κόσμου και το μήλον της έριδος οδηγείται προς αλβανική… ανεξαρτητοποίηση! Και όμως, το Σέρβικο Κοινοβούλιο, στα πλαίσια μιας Πατριωτικής υπέρβασης, τολμά και αντιτάσσει το σχεδόν ομόφωνο όχι του στα νεοταξικά σχέδια. Ενώ ο δικός μας Πρωθυπουργός ετοιμάζεται να επισκεφθεί την Άγκυρα την ώρα που οι Τούρκοι μας κατηγορούν για…παραβίαση συνόρων!

Επιβάλλεται να αντιτάξουμε έναντι της ηθικής και Εθνικής κατάπτωσης τον Αιώνιο Έλληνα που υποτάσσει τον εγωισμό και τον ωφελιμισμό στην Εθνική Οντότητα και τη Λαϊκή Ενότητα. Να προκρίνουμε τον Πατριωτισμό και το ήθος απέναντι στο ραγιαδισμό και την ανηθικότητα. Τώρα, πριν να είναι αργά.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com

http://polapopsis.blogspot.com

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ – ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ. Η ΤΕΛΕΙΑ ΣΥΖΕΥΞΗ.

ΑΘΗΝΑ 28-12-2007.

Τούτες τις ζεστές και όμορφες οικογενειακές στιγμές που κάνουμε τον απολογισμό μιας ολόκληρης χρονιάς και ετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε μια νέα και ελπιδοφόρα, όπως θέλουμε να πιστεύουμε, σηκώνουμε το βλέμμα μας προς το Θεό και αναλωνόμαστε σε μια εσωτερική αναζήτηση και μια διαλεκτική διαδικασία με τον Δημιουργό των πάντων. Προβαίνουμε στην απογραφή και τον ισολογισμό τέλους χρήσης, όπως ονομάζεται στην λογιστική η τελευταία πράξη της περιόδου, και ψάχνουμε να βρούμε το πρόσημο του τελικού αποτελέσματος. Αν το πρόσημο είναι θετικό και τα καταγεγραμμένα κέρδη ζωής υπερτερούν, τότε η χρονιά μας είναι επιτυχής και η αισιοδοξία δικαίως μας καταλαμβάνει. Αν το πρόσημο είναι αρνητικό και οι ζημίες προπορεύονται, τότε επιβάλλεται η αναζήτηση των αιτίων και η άμεση χάραξη διορθωτικής πορείας.

Σε οποιαδήποτε πάντως περίπτωση, είτε πιστεύουμε περισσότερο είτε λιγότερο, είτε λειτουργούμε ενσυνείδητα είτε ενστικτωδώς, την ώρα που η ανθρωπότητα εορτάζει την έλευση του Χριστού στη Γη εισερχόμαστε σε μια διαδικασία ανακαινίσεως πνεύματος και ύλης. Το στοιχείο της ευγνωμοσύνης προς τον Θεό – Πλάστη είναι το πρώτο που καταλαμβάνει τον νου και ριζώνει βαθιά μέσα στο υποσυνείδητό μας. Ειδικά στην σημερινή εποχή της αμφισβήτησης των αξιών και της έκπτωσης του ανθρώπινου παράγοντα, της μεγάλης αδιαφορίας για τον ανθρώπινο πόνο του συμπολίτη μας.

Η Κοινωνική Αλληλεγγύη και Συνοχή που κάποιοι «αστέρες» της πολιτικής σήμερα έχουν συμπεριλάβει στο εμπόριο της ελπίδας και τάζουν προς την δυστυχή μα και τόσο εύπιστη λαϊκή μάζα, η λαϊκή σύμπνοια και ενότητα που τόσα προσέφερε σε τούτο τον μεγαλειώδη αλλά και ταλαιπωρημένο τόπο τις ελάχιστες φορές που επικράτησε, έχει καταστεί αγαθό χρήσιμο μεν, πλην όμως εν ανεπαρκεία ευρισκόμενο.

Αλήθεια, πότε άλλοτε ο ανθρώπινος πόνος και η αρρώστια έγιναν αντικείμενο τόσης εκμετάλλευσης και τόσης μικρότητας όσο στην περίπτωση του Εθνικού Ιεράρχη Μακαριότατου Κ.Κ. Χριστόδουλου; Κάποιοι που έφτασαν στο σημείο να γράφουν μειωτικά και περιπαιχτικά συνθήματα σε δρόμους πόσο τυχαίοι και πόσο ψυχοπαθείς είναι; Ο Θεός μαζί σου Δέσποτα και με κάθε πονεμένο.

Μας λένε ολημερίς και ολονυχτίς για την περίφημη Δημοκρατία που βιώνουμε σήμερα, την πλέον τέλεια που είχαμε ποτέ. Μόνο που κανείς δεν μάς γύρεψε τη γνώμη για τη Μακεδονία Μας, την Κύπρο Μας, το διαβόητο Ευρωσύνταγμα, το Ασφαλιστικό, τη λαθρομετανάστευση, την ανεργία, την ακρίβεια και τόσα άλλα. Η Συνταγματικά κατοχυρωμένη διαδικασία του Δημοψηφίσματος που προβλέπεται σε περιστάσεις Εθνικά κρίσιμες έχει παγώσει. Όπως ακριβώς και με το βέτο για τη Μακεδονία Μας.

Αδιαφορία γενική επικρατεί. Ίσως γιατί η δημοκρατία έχει μετατραπεί σε δημοκράτηση. Ίσως γιατί η εικόνα έχει υπνωτίσει τον νου και η αδράνεια έχει παραλύσει το πνεύμα. Ίσως γιατί η πείνα έχει ακινητοποιήσει τη θέληση και το σώμα, ενώ θέλει, δεν μπορεί να αντιδράσει και να διεκδικήσει.

Μας λένε οι κάθε λογής ταγοί για την ύπαρξη της διαβόητης Νέας Τάξης Πραγμάτων που έχει επικρατήσει παντού επάνω στον πλανήτη και προς την οποία οφείλουμε να υπακούμε άπαντες άνευ αντιρρήσεως. Δεν μας αποκαλύπτουν όμως τα αληθή περιστατικά και την πλήρη ταυτότητα του Μεγάλου «Αφέντη». Δεν πρέπει να μάθουμε ότι πρόκειται για τους συνδαιτυμόνες των διαφόρων λεσχών τύπου Μπίλντεμπεργκ, για τον περιβόητο Διεθνή Σιωνισμό. Και όποιος αναφέρεται σήμερα ενάντια στο Σιωνιστικό Δάκτυλο χρεώνεται ετσιθελικά και τον χαρακτηρισμό του Αντισημίτη. Λες και ο Νεοταξικός Ολοκληρωτισμός είναι υπόθεση μόνο συγκεκριμένων ανθρώπων. Μα τότε θα ξεμπερδεύαμε εύκολα από τους Δυνάστες της Ανθρωπότητας. Ένας απ’ αυτούς που έχει χαρακτηριστεί ως…ναζιστής από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι λόγω της αντιθέσεώς του στο Σιωνιστικό Νεοταξισμό και της προσηλώσεώς του στον Ελληνικό Εθνικισμό είναι κι ο γράφων το παρόν άρθρο. Εν πάσει περιπτώσει απάντησα στο ιστολόγιο http://polapopsis.blogspot.com της 6-12-2007 ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ - ΣΧΟΛΙΟ, ότι ουδεμία αντίθεση έχω με τους Εβραίους συλλήβδην και πολλές με τους Απάτριδες Εξουσιαστές της εποχής μας, τους καλούμενους και Σιωνιστές.

Και ενώ τα προβλήματα της Ελλάδος ενέχουν πολιτικό χαρακτήρα αφού οι καθοδηγητές του λαού διδάσκουν ήθος και δίνουν παραδείγματα συμπεριφορών, η λύση φαίνεται να βρίσκεται στην επανασύνδεση με τις πολιτισμικές, κοινωνικές και θρησκευτικές μας ρίζες. Στην αποκατάσταση του Ελληνοχριστιανικού τρόπου διαβίωσης. Οφείλουμε να επικαιροποιήσουμε τους αρχέγονους Κώδικες Επικοινωνίας με τον Συνάνθρωπό μας. Να αποδώσουμε την θεϊκή υπόσταση στην ανθρώπινη αξία ως ανώτατο επιστέγασμα της Θείας Δημιουργίας. Ο Έλληνας πρέπει να επιστρέψει στον κοινοτικό τρόπο δράσεως και να επανενταχθεί στα κοινωνικά δρώμενα. Να ενεργοποιηθεί ως κοινωνικό ον, πράγμα που σημαίνει ότι οφείλει να εξαρτήσει τις πράξεις του από τις ανάγκες του συνόλου και να προσαρμοστεί αναλόγως. Να υποταχτεί η έννοια του ατόμου σ’ αυτή της Εθνικής Ολότητας και να οικειοποιηθεί ο πολίτης της Εθνικής Κοινότητας τα ζητήματα του διπλανού του και ως δικά του. Επιστροφή λοιπόν στην Κοινωνία των Ελλήνων και υποταγή στις ανάγκες του Έθνους ενάντια στην νοητή φυλακή του εγωισμού και την ανόητη υποταγή του καιροσκοπικού Νεοταξισμού.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com

http://polapopsis.blogspot.com

ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ

ΑΘΗΝΑ 26-12-2007.

Μας λένε συχνά για ένα Πολιτικό Καθεστώς που έχει επιβληθεί Παγκοσμίως. Για ένα Καθεστώς που είμαστε υποχρεωμένοι να υπακούμε και το ονομάζουνε Νέα Τάξη Πραγμάτων. Έτσι απλά, έτσι αφηρημένα. Μας αποκρύβουνε όμως την αληθινή ταυτότητα του Παγκόσμιου Δικτάτορα, του διχαστή λαών και διασπαστή εθνικών κρατών και κυριαρχιών. Το κατά κόσμον όνομα του Ανόμου Ταραχοποιού είναι Νέα Σιωνιστική Τάξη Πραγμάτων. Είναι αυτός ο ίδιος ο Διεθνής Σιωνισμός, η δε «Τάξη» του είναι πανάρχαια και καθόλου Νέα. Ένα αόρατο και συνάμα υπαρκτό Κέντρο Παγκόσμιας Εξουσίας που οι πάντες γνωρίζουν. Φταίει όμως ο εγνωσμένος αντίπαλός μας ή εμείς που αδυνατούμε να δώσουμε στον Ελληνισμό αντάξια ηγεσία; Ο αντίπαλος δεν πρόκειται να μας αγαπήσει κι εμείς ευθυνόμαστε για τα του οίκου μας.

Μας λένε ότι η Ελλάς διαθέτει Δημοκρατικό Πολίτευμα και Ισχυρή Εθνική Κυριαρχία. Να με συγχωρούν, αλλά εγώ δεν διακρίνω τίποτα απ’ αυτά. Πρώτον, για να ασκήσεις απρόσκοπτη πολιτική λειτουργία πρέπει να διαθέτεις υψηλές διασυνδέσεις, πολύ χρήμα για πολλές δουλειές, πατέρα, παππού ή θείο πολιτικό και να είσαι καταδεκτικός στις «τούμπες», δηλαδή να λες το πολιτικό ποίημα που ο Νεοταξισμός σού υπαγορεύει. Ψιλοπράγματα! Δεύτερον, αν είμαστε τόσο ισχυροί, τότε ας μας εξηγήσουν πως γίνεται ένα κρατίδιο της πλάκας σαν τα Σκόπια να μας στριμώχνουν διεθνώς και για ποιο λόγο χάνονται τόσοι πιλότοι μας, ενώ οι Τούρκοι αλωνίζουν σε Αιγαίο και Θράκη.

Προσφάτως σε δελτίο τύπου του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι ( Ε.Π.Σ.Ε) ο υπογράφων συμπεριλήφθηκα αναφερόμενος ως Ναζιστής. Όπως αναφέρει το ανωτέρω δελτίο τύπου:

Στην «Α1» της 20/10/2007, ο Σπυρίδων Καραχάλιος (κουμπάρος του Γιώργου Καρατζαφέρη, πρώην ηγέτης της νεολαίας του ΛΑΟΣ ΝΕΟΣ, υποψήφιος βουλευτής το 2004 και 2007 και υποψήφιος νομαρχιακός σύμβουλος το 2002 και 2006) αναφέρεται και αυτός στις εξελίξεις στα Βαλκάνια που καθορίζει η «αληθινή υπερδύναμη του καιρού μας, ο Διεθνής Σιωνιστικός Νεοταξισμός … η Νέα Σιών» και αυτοπροσδιορίζεται ως «γνήσιος Εθνικοκοινωνιστής» (η ελληνική απόδοση της λέξης ναζί). Σ. Καραχάλιος και Α. Γρυπαίος έχουν συγγράψει σειρά άλλων παρόμοιων αντισημιτικών κειμένων.

Σε απάντησή μου στην ιστοσελίδα μου ανέφερα μεταξύ άλλων τα εξής:

Ο αντισιωνισμός κύριοι αντιτίθεται στον Νεοταξικό Ολοκληρωτισμό, στον οποίο μπορεί να μετέχουν είτε Εβραϊκής καταγωγής πολίτες είτε αλλογενείς. Υπ’ αυτή την έννοια σαφώς και είμαι Αντισιωνιστής. Αντιθέτως, ο αντισημιτισμός αντιτίθεται συλλήβδην εναντίον των Εβραίων, πράγμα που ούτε με εκφράζει ούτε το προσυπογράφω. ( Περισσότερα στο ηλεκτρονικό μου ενημερωτικό δελτίο «Πολιτική Άποψις» Σπυρίδωνος Καραχάλιου, ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ - ΣΧΟΛΙΟ, 6-12-2007). Εκτός κι αν διαφωνούν με τον Εβραίο διανοούμενο και Αντισιωνιστή Νόαμ Τσόμσκι.

Τέλος σ’ ότι αφορά τον Εθνικοκοινωνισμό που ενστερνίζομαι και προβάλλω, έχω πολλαπλώς ξεκαθαρίσει ότι αποτελεί την ιδεολογία που κινείται με γνώμονα τα συμφέροντα του Έθνους και της Κοινωνίας των Ελλήνων και την ταυτόχρονη εξυπηρέτηση των δύο αυτών Δομικών Οντοτήτων του Ελληνισμού. Υποστηρίζω με πάθος το κριτήριο της Κοινής Καταγωγής και της Φυλετικής Καθαρότητας( όμαιμον και ομόφυλον) για τους Έλληνες Πολίτες, την ανάγκη σύνδεσης του Έλληνα με τη Γη που ορίζει για οικολογικούς και γεωπολιτικούς λόγους και την υποχρέωση της αποδόσεως Τιμής προς τους προγόνους και τους απογόνους που προηγήθηκαν και θα εξελίξουν το Γένος των Ελλήνων αντιστοίχως. Αυτή είναι η ιδεολογία μου και δεν θα απολογηθώ σε κανέναν γι’ αυτήν. Άλλοι θα μου απολογηθούν. Το Κοινό Αίμα που ρέει στις φλέβες μας, η Λευκή Ευρωπαϊκή Φυλή που έχει για Γενάρχες τούς Έλληνες, η Ιερότητα τής Ελληνικής Γης( ελεύθερης ή αλύτρωτης) και ο Κώδικας τής Ελληνικής Τιμής είναι Αξίες Ακατάλυτες. Καμία Δημοκρατία δεν ανταποκρίνεται στο χρέος της αν δεν λαμβάνει υπόψη της την θέληση του Ελληνικού Έθνους και Λαού, αν δεν είναι Εθνική και Λαϊκή.

Πιστεύω ακράδαντα ότι ο σχηματισμός μιας Ενιαίας Εθνικοκοινωνικής Παράταξης εδώ, σ’ αυτόν τον Τόπο που γεννήθηκε η ιδεολογία του Εθνικοκοινωνισμού είναι πράξη Εθνικής Ευθύνης και Αναγκαιότητας. Αρκεί να δώσουμε σε κάποιους να καταλάβουν ότι ο βλαπτικός Σοσιαλισμός δεν μπορεί να εξομοιωθεί με τον Ελληνοφόρο Κοινωνισμό, όπως ακριβώς δεν έχει καμία σχέση ο Διεθνισμός με τον Πατριωτισμό. Όλα αυτά βέβαια χωρίς ίχνος ιδεολογικής έκπτωσης και με όσους φορείς διαθέτουν το σθένος να το πράξουν. Ας καθίσουν όλοι οι Πατριωτικοί Φορείς σ’ ένα τραπέζι για τελευταία φορά και όσοι ζωντανοί ας πράξουν το χρέος τους στο όνομα της Ελλάδος και των Ελλήνων.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com

http://polapopsis.blogspot.com

ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΑΘΗΝΑ 23-12-2007.

Μια ακόμη χρονιά φτάνει στην κατακλείδα και η γεύση που αφήνει πίσω της δεν επιτρέπει τον εφησυχασμό και την σιγουριά για το μέλλον. Θετικά συμπεράσματα αναμφίβολα δεν παρέχονται πλην ελαχίστων που έχουν να κάνουν με την διατήρηση μιας σχετικής κατάστασης ισορροπίας που καλείται να κρατήσει η Πατρίδα μας. Και τούτο σε μια εποχή ανακατατάξεων και ανισορροπιών. Αν μη τι άλλο, κοιτάζοντας γύρω μας έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει διαπιστώνουμε με ανακούφιση ότι κάποιες αξίες διασώζονται. Μέχρι τώρα τουλάχιστον. Παρά τις διαφορετικές επιθυμίες κάποιων άσπονδων φίλων, εντός και εκτός Ελληνικών συνόρων.

Το εσωτερικό περιβάλλον μιας χώρας διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο για την υλοποίηση των στόχων της Εθνικής Πολιτείας, αφού η συλλογικότητα και η ενότητα δύνανται να κάμψουν οποιοδήποτε εμπόδιο και να επιτύχουν τον πλέον δύσκολο άθλο. Το Εθνικό Κράτος, ως ο ρυθμιστικός Παράγοντας ολόκληρης της Εθνικής Οντότητας και εγγυητής της εδραιώσεώς της διεθνώς, οφείλει να προγραμματίζει τις ενέργειες του όχι βάσει του εφικτού αλλά βάσει του επιβεβλημένου και ωφέλιμου. Για να διατηρηθεί αρραγές το εσωτερικό μέτωπο απαιτείται η επικράτηση πνεύματος Κοινωνικής Δικαιοσύνης και Αξιοκρατίας καθώς και η διασφάλιση των στοιχειωδών αγαθών της ασφάλειας, της εργασίας και της ασφάλισης των πολιτών.

Η ζώσα φωνή της Πατρίδος, ο πολίτης του Έθνους-Κράτους πρέπει να αντιμετωπίζεται με την διττή ιδιότητα που κατέχει, εκείνη της ανθρώπινης υπάρξεως και την παράλληλη της παραγωγικής μονάδας που δημιουργεί τον κρατικό πλούτο και διαμορφώνει αποφασιστικά την Εθνική οικονομία.

Βέβαια σ’ έναν κόσμο που ζητούμενο των Ανελεύθερων Δυνάμεων του Σιωνιστικού Νεοταξισμού είναι η επιβολή των πολυπολιτισμικών και πολυφυλετικών κοινωνιών, τα Εθνικά Κράτη θεωρούνται στόχος προς εξαφάνιση. Οι έννοιες Πατριωτισμός, Εθνική και Φυλετική Καθαρότητα ισοδυναμούν με κακουργηματικές πράξεις και απειλή κατά της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Τα Έθνη και τα Κράτη όμως που επιθυμούν να διατηρήσουν την οντότητα και την αυθυπαρξία τους, που θέλουν να έχουν λόγο και συνέχεια, οφείλουν να στηριχθούν και να επικεντρωθούν στην παρουσία και τις ενέργειες των γηγενών που συνθέτουν το ανθρώπινο δυναμικό τους.

Αυτή η εικόνα που μόλις περιγράψαμε αποτελεί το ιδεατό πολιτικό περιβάλλον που επιθυμεί κάθε πατριωτική συνείδηση και έλλογο ον για την Πολιτεία που το περικλείει. Κι αυτή είναι η εικόνα που επιθυμούμε εμείς ως Έλληνες, ως Πατριώτες, ως Εθνικοκοινωνιστές. Την ζήσαμε όμως την χρονιά που οδεύει προς το τέλος της; Είδαμε την εδραίωση μιας Εξουσιαστικής Αρχής που ενδιαφέρεται για την Κραταίωση μιας Ελλάδος Βιώσιμης, Μεγάλης και Ισχυρής στο παρόν, στο μέλλον, στην αιωνιότητα; Διαπιστώσαμε την απαρχή της δόμησης μιας Ελλάδος που να ανήκει σ’ όλους τους Έλληνες με κριτήρια κοινωνικής εντάξεως τον Πατριωτισμό, την Αξιοσύνη, την Ηθική και την Αρετή; Δυστυχώς οι απαντήσεις σ’ αυτά τα βασανιστικά ερωτήματα είναι τόσο εύκολες όσο και δυσάρεστες.

Φταίνε άραγε μόνον οι ταγοί που τους χαρίσαμε τον χρυσοποίκιλτο θρόνο της ποδηγετήσεως του Ελληνικού Έθνους; Μήπως φταίμε κι εμείς που ως αμνοί καθοδηγούμαστε από μια μικρή και αλλοτρίως κατευθυνόμενη αγέλη λύκων; Μήπως και οι Πατριώτες πρέπει να αναλάβουμε στα σοβαρά τις ευθύνες που μας αναλογούν μαζί με ολόκληρο τον Ελληνικό λαό; Και μήπως το Κοινοβούλιο πρέπει να γίνει Κάστρο Εθνικής και Κοινωνικής Εμπνεύσεως και όχι μηχανή αλλοιώσεως και πολιτικός μας τάφος;

Η Ελληνική Κοινωνία που διαχειριζόμαστε και ενδεχομένως να κληροδοτήσουμε αύριο στα παιδιά μας είναι ένα μόρφωμα εξόχως απεχθές και ξένο προς τα προσδιοριστικά γνωρίσματα του αυθεντικού Ελληνισμού. Η μετάλλαξή της, που δρομολογήθηκε και φέτος με συνέπεια προς τα προηγηθέντα πέτρινα χρόνια, δεν παρέχει τα εχέγγυα της αυθύπαρκτης και ελεύθερης παρουσίας της στο διηνεκές. Και ίσως τα δεσμά που διαφαίνονται και μας καταδεικνύουν ως Έθνος ιδανικών αυτοχείρων να είναι το ελάχιστο διαφαινόμενο δεινοπάθημα. Για τους δύσπιστους συμπατριώτες μας, τους τελευταίους «άπιστους» που έχουν απομείνει παραθέτουμε το παράδειγμα της οικονομικής ομηρίας του λαού μας στα νύχια των νεοταξικών τραπεζικών κεφαλαίων που δεν γνωρίζουν Πατρίδα και λαϊκό αίσθημα.

Η Ελλάς έχει μετατραπεί σε μια από τις πιο διεφθαρμένες χώρες της Ευρώπης. Οι πάντες το βλέπουν αλλά αδρανούν. Ο ασταθής χαρακτήρας και η ελαστική συνείδηση αποτελούν τις νέες σταθερές «αξίες» κοινωνικής ανόδου και επαγγελματικής προόδου. Το ίδιο ισχύει και για την πολιτική, που ο λαομίσητος Νεοταξισμός διά των εδώ εκπροσώπων του την μετέτρεψε σε κύριο επάγγελμα προκειμένου οι εξαρτήσεις να είναι απολύτως δεσμευτικές. Η Ελληνική Κοινωνία έχει παραδοθεί στα χέρια των επιλήψιμων και ανάξιων, πλην ακαταδίωκτων και ακατάκριτων, λόγω υψηλής προστασίας. Η ασφάλεια των πολιτών έχει καταντήσει προβληματική και τα σώματα ασφαλείας έχουν στοχοποιηθεί από τους επαγγελματίες «ανθρωπιστές». Από κοντά βοηθούν και επιτείνουν το πρόβλημα οι λαθρομετανάστες, που επιπλέον δυσχεραίνουν και συρρικνώνουν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα της Ελληνικής Εργατικής Τάξης διά της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας. Τα Εθνικά Δίκαια απεμπολούνται, η Ελλάς δεν διεκδικεί ανθρώπους και εδάφη της αλύτρωτα και οι πάντες μας ζητούν θρασύτατα, γιατί είμαστε μικροί και έντιμοι, όπως μας λένε οι ανέντιμοι ταγοί.

Από την νέα σωτηριώδη χρονιά λοιπόν ας αποτάξουμε τους καλικαντζάρους της πολιτικής μας ζωής, τους ανέντιμους, τους ριψάσπιδες, τους μικρούς και λίγους. Ας αλλάξουμε Καθεστώς και Νοοτροπία. Ας προκρίνουμε τους εθνικώς διεκδικητές και κοινωνικώς αγωνιστές. Να οικοδομήσουμε μια Νέα Ελλάδα που θα ενώνει το λαό της και θα δυναμώνει την κυριαρχία της. Μεγάλη, Ισχυρή και Καθαρή όπως μόνον ο Εθνικοκοινωνισμός γνωρίζει και μπορεί.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com.

http://polapopsis.blogspot.com.

ΑΠ-ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ

ΑΘΗΝΑ 20-12-2007.

Ορισμένα ζητήματα σ’ αυτό τον τόπο θαρρείς πως δεν πρέπει να επιλυθούν επ’ ουδενί τρόπο. Νομίζεις ότι αποτελούν ναρκοθετημένο πεδίο που ο κάθε εξουσιοθήρας αυτής της ταλαιπωρημένης Πατρίδος παραχωρεί τα δικαιώματα της ιχνηλατήσεώς του στον επόμενο συνδαιτυμόνα και εκλεκτό του Παγκόσμιου Συστήματος Εξουσίας. Και το κυριότερο, αυτή η αίσθηση δεν αργεί να μετατραπεί σε στερεή πεποίθηση.

Βέβαια ουδείς αποτολμά να κάνει ρομαντικές σκέψεις για την βούληση και την πολιτική αυτονομία της εγχώριας Καθεστηκυίας Τάξεως. Γνωρίζουμε πολύ καλά τον ρόλο των Διεθνών Παροχέων του εξουσιαστικού δαχτυλιδιού στους «τυχερούς» της πολιτικής κονίστρας και την συνεπικουρία των επίσης δοτών μεγαλομεντόρων της πολυποίκιλης προπαγάνδας(γνωστά και ως μεγάλα Μ.Μ.Ε). Αυτούς που νυχθημερόν «μοχθούν» προκειμένου να μας πείσουν ποιο «μεγάλο» κόμμα και ποιοι βολευτές θα μας λύσουν τα προβλήματα. Τα δικά μας και της Πατρίδος. Γιατί αν παύσει να υπάρχει ο μέγιστος οίκος που τον λένε Πατρίδα, να είστε σίγουροι ότι κι εμείς θα ακολουθήσουμε την τύχη της. Μην σας πείθουν τα παραμύθια των διαφόρων νεοταξικών και παχυλά αργυρώνητων ομάδων που κόπτονται για τα δικαιώματα των πάντων πλην Ελλήνων! Η Πτώση της Πατρίδος θα επιφέρει την έκθεση του λαού σε κάθε είδους κίνδυνο με απρόβλεπτες συνέπειες και δεσμά. Είτε διά της στερήσεως της φυσικής ελευθερίας είτε διά της επιβολής οικονομικού ελέγχου είτε άλλως πως χειρότερα.

Δεν αυταπατόμαστε λοιπόν για τις προθέσεις των ταγών μας. Δικαιούμαστε ωστόσο και οφείλουμε να απαιτούμε την παράθεση της ευθείας πραγματικότητας σε θέματα που άπτονται του εθνικού και εργασιακού περιβάλλοντος που πρόκειται να διαμορφωθεί και να επηρεάσει τις ζωές μας. Ενίοτε και την Ελληνικότητα των εδαφικών, ιστορικών και ατομικών αξιών μας. Ουδείς δικαιούται να παίζει με την ακεραιότητα της Πατρίδος. Αλλά και ουδείς δύναται να εμπαίζει την Ελληνική Εργατική Τάξη παίζοντας διαφόρου είδους οικονομικά παιχνίδια στην πλάτη της.

Τα προβλήματα όμως της αμφισβητήσεως των Ελληνικών Δικαίων υφίστανται γιατί οι διάφοροι άρχοντες των θολών δαχτυλιδιών και των δοτών πλην ανέξοδων παρασήμων όταν συμβάλλονται με τους αληθινούς και σκοτεινούς ηγέτες αυτού του κόσμου φροντίζουν να ξεφορτωθούν τα «περιττά» βάρη που τυχόν τους στερήσουν τους ποθητούς θώκους. Κι ας λέγονται Έλληνες αυτά τα «βάρη».

Τώρα εύκολα μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί κάποιοι δεν θέλουν τους Έλληνες οικονομικά και εργασιακά αδέσμευτους. Τώρα μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί τα εργατικά και ασφαλιστικά δικαιώματα και η επισφάλειά τους μπορούν να υπονομεύσουν την ενότητα και ενεργητικότητα του Ελληνικού λαού. Και γιατί η ασφάλιση των εργαζομένων και η Εθνική Ασφάλεια σχετίζονται μεταξύ τους. Αλλά και γιατί το Συνταξιοδοτικό και το Σκοπιανό παρέα μπορούν άνετα να ανατρέψουν την όποια Κυβέρνηση θελήσει να αγνοήσει την βούληση των Ελλήνων. Όταν η Ελλάς βάλλεται πανταχόθεν, είναι απολύτως φυσιολογικό να χρειάζεται τον συγχρωτισμό κινήσεων των τέκνων της. Αν όμως η ανέχεια, η ανεργία και η ανασφάλεια για την απονομή σύνταξης και γενικότερα κατοχύρωσης των δικαιωμάτων των παραγωγικών δυνάμεων που στηρίζουν το Κράτος μας πρυτανεύουν παρά φύση προς δόξα των πάσης φύσεως μισελληνικών και μισάνθρωπων υπάρξεων που καταδυναστεύουν τις ζωές μας, μπορούμε με απλή επίκληση στην κοινή λογική να αντιληφθούμε πως και γιατί επιθυμούν να διατηρήσουν τους Έλληνες δέσμιους δυσάρεστων και ατέρμονων αδιεξόδων.

Όταν ο εργαζόμενος απασχολείται με εξαντλητικά ωράρια και αναλώνεται στην ανεύρεση πρόσφορων λύσεων, οικονομικού κυρίως περιεχομένου, προκειμένου να αναθρέψει τα παιδιά του και να ανταποκριθεί στις οικογενειακές υποχρεώσεις, η δυνατότητα ενασχολήσεώς του με οποιονδήποτε άλλο προβληματισμό, λιγότερης ή περισσότερης ζωτικότητας, κάμπτεται και περιστέλλεται. Ένας εργαζόμενος που μοχθεί άδολα για την Πατρίδα και το μόνο που αξιώνει είναι η κάλυψη των απολαβών και των αναγνωρισμένων έως σήμερα δικαιωμάτων του από το Κράτος που ο ίδιος συντηρεί από τους φόρους και το υστέρημά του και αντικρίζει αντί αυτού τού αυτονόητου ζητούμενου την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, δηλαδή του δικού του προϊόντος, αυτοδίκαια αισθάνεται εγκαταλελειμμένος και εξαπατημένος. Πιστεύει, κι όχι άδικα, ότι προδίδεται από μια Ιερή Οντότητα που έχει ταχθεί να τον προστατεύει την ίδια στιγμή που εκείνος την υπηρετεί πιστά και αγόγγυστα. Γνωρίζει ότι η Ιερότητα της Πατρίδος είναι δεδομένη και ακατάρριπτη. Αισθάνεται όμως και βλέπει ότι τα άγια έχουν παραδοθεί τοις κυσί, εν προκειμένω τοις πλέον ανόμοις κυσί.

Είναι κατά την άποψή μου μέγιστη ύβρις και ανέντιμος πολιτικός κανιβαλισμός η αφαίμαξη των οικογενειακών πόρων και της καταληκτικής στιγμής ενός εκάστου εξ ημών. Πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που οι καταληστευθέντες πόροι μετατρέπονται σε τεραστίων διαστάσεων άκοπα περιουσιακά στοιχεία. Εκεί που η ανθρώπινη οργή ξεχειλίζει είναι όταν οι αρμόδιοι για την εξυγίανση του κοινωνικού ζητήματος φορείς μετατρέπονται και αναδεικνύονται σε μέρος του προβλήματος. Όταν οι φρουροί της πολιτειακής και κοινωνικής ομαλότητας δίνουν το σύνθημα για την εξαχρείωση ηθών και ισορροπιών. Είναι αυτό που λέμε συχνά: ποιος θα μάς σώσει από τους σωτήρες! Η ίδια γάγγραινα που λυμαίνεται το Υπουργείο Απασχόλησης.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

ΗΛ/ΚΕΣ Δ/ΝΣΕΙΣ: http://karachalios-spiros.blogspot.com

http://polapopsis.blogspot.com